395px

Catapilla

Kurt Ostbahn

Catapilla

Do woan de Wägn von de Zigeina
De totn Gleis, des wüde Wossa
Und do woa i ned zum Klaakriagn ois klana Bua
Glei vuam Haus do woa da Urwoid
Dann san de Catapilla kumma
Es woa an an Montog in da Frua
I bin auße ausn Bett, bin auße aus da Tia
Hob ned pockt, wos i do siech
De Catapilla habn ois niedagmocht
Ois wos zöht hod fia mi
Hob no ned gwußt, daß an des öfta gschiacht

Im Urwoid wochsn heite Häusa
Wer damois kauft hod, is heit Kaisa
Und en Wossa hams es Wüde obegramt
Es rinnt unta da Erd, wos niemand steat
Mi hams valegt in an Urwoid, wo nua wea
Ned auffoit uandlich durchhoit
Es woan ned vü de gsogt ham:
&quotOba ned mit mia!"
I hob boid gwußt, do bin i falsch
Hob meine Zeignis gnumma und vabrennt
&quotKa Hirn", hams gsogt, &quotka Funkn Vastaund!"
Oba i renn liaba geng vasperrte Tian
Ois i steh do mitn Ruckn an da Wand
Mia woan fria Freind, und wia sans heit beinaund?

Se ham a paar offene Tian eigrennt
Hom se rosch ins Aufgebn eigwöhnt
Hom nix mea wirklich woin
Fia des se des Suachn lohnt
Jetzt hams Schulden und de Firma
In 15 Joa fressens de Wiama
Und kurz vuam Schlagl spia ma:
&quotDes is gwesn? Des woa ois?"
Mia woa kloa: des pockst ka Joa
Des is ned dei Revier
Ned fia vü Göd auf da Wöd

Vua ana Ewichkeit, i waaß ois waas heit
Hams wos im Radio dazöht:
Es woa de Gschicht von ana aundan, neichn Wöd
Von an Land mit 1000 Liada
Durt san olle Schwestan und Briada
Do wochst de Liebe bis in Himmel
Olle san Chefs oda a Star
Heit pfeift da Eiswind um de Eckn
Es letzte Wuat ham de größtn Deppn
Und im Hotel &quotZum müden Wanderer"
Hängan de Freind von fria in da Fettn an da Bar
Oba i kehr do ned ei
I hob wos Bessas vua
Weu des kost nua Zeit und i hobs no weit
Erst wann da letzte Catapilla tot am Bugl liegt
Wia a Sauria in da Sunn
Dann waaß i, es woa de Wegzeit wert
Und es woa ned umsunst

Catapilla

No fuimos por el camino de los gitanos
Las vías muertas, las aguas salvajes
Y yo no fui a llorar como un niño pequeño
Justo al lado de la casa estaba el bosque primitivo
Entonces llegaron las Catapilla
Era un lunes por la mañana
Salí de la cama, salí de la puerta
No esperaba lo que veía
Las Catapilla lo habían destrozado todo
Todo lo que atraía para mí
No sabía que esto sucedía tan a menudo

En el bosque primitivo crecen casas hoy
Quien compró entonces, hoy es un emperador
Y en el agua han enmarcado lo salvaje
Fluye bajo la tierra, donde nadie se para
Me perdieron en un bosque primitivo, donde solo uno
No se mantiene amigablemente
No dijeron mucho:
"¡Pero no conmigo!"
Pronto supe que estaba equivocado
Tomé mis pertenencias y me fui
"Sin cerebro", dijeron, "¡sin comprensión!"
Pero prefiero correr hacia puertas cerradas
Mientras estoy aquí de espaldas a la pared
Éramos amigos antes, ¿y cómo están hoy?

Han derribado algunas puertas abiertas
Se han acostumbrado a rendirse rápidamente
Ya no quieren realmente nada
Por lo que vale la pena buscar
Ahora tienen deudas y la empresa
En 15 años se comerán los gusanos
Y poco antes de morir, decimos:
"¿Esto es todo? ¿Todo fue así?"
Estaba claro: no durará mucho
Esto no es tu territorio
No para mucho dinero en el mundo

Por una eternidad, sé todo lo que hay hoy
Han dicho algo en la radio:
Era la historia de otro mundo nuevo
De una tierra con 1000 canciones
Allí todas las hermanas y hermanos
Donde el amor crece hasta el cielo
Todos son jefes o estrellas
Hoy el viento helado silba en la esquina
Las últimas palabras las tienen los mayores tontos
Y en el hotel "El cansado caminante"
Cuelgan los amigos de antes en la barra
Pero yo no entro
Tengo algo mejor por delante
Porque solo cuesta tiempo y aún tengo mucho
Solo cuando la última Catapilla yace muerta en la colina
Como un saurio en el sol
Entonces sabré que valió la pena el viaje
Y no fue en vano

Escrita por: Neil Young