395px

Da Van, Da Jack De Georgia, De Gloria & I

Kurt Ostbahn

Da Van, Da Jack De Georgia, De Gloria & I

Angfangt hods am Donnerstog, do woa grod ois am End.
Sie woa fuat und i woa wia daschlogn in meine nockertn vier Wänd.
Bin ausse mit der letzten Kroft, hob ned gwußt wohin.
Und triff in dera Hüttn den Van (an Iren) und den Jack aus Tennessee.

Da Van der hod wos gsunga, da Jack und i hobn wos untanumma gengan Durscht.
Do kummt a rothaariger Engel, uh, dea woa ma echt ned wuascht.
Da rote Engel sogt: &quotI haaß Georgia."
Sog i: &quotAh, Georgia on my mind..."
Drauf sie: &quotBlitzkneißa, ruaf mi an. I glaub, mia 2 mia werdn no Freind."
I loß mi ned lang bitten, oba es leit und leit und kana do.
Oiso hock i mi wieda zu ihr und sog: &quotHeite ned mei Tog ...

Und Du haaßt wirklich Georgia? Wia kummt ma bei uns zu so an Nam?"
Sogt sie: &quotPeckst no a Runde? Dann haaß i Gloria."

Zirka 30 Runden späta warats langsam Zeit zum Gehn.
I gib dem Kellner an scheen Schmattes, und er hilft ma beim Gradstehn.
Dann draußn auf da Stroßn suach i noch mein Wogn.
A 57er-Chevy, glaub i, aber i kanns heit nimma sogn.

De Georgia lahnt se daweu zuwe, daß mi der Schwindel packt.
Muaß mi sofurt bei ihr stützen, bevuas mi aufs Pflosta prackt.

Dann san ma in an Taxi und draußt wochsn kane Bam.
Do san nur Himmel, Stern und Stana, und der Taxla der wü ham.
Mia liegn vua dera Aussicht. Auf amoi liegn ma neben sooo ana Kaktee.
Da Taxla mocht an Abgang, und fäult: &quotMi halts es ned am Schmäh!"

De Georgia rennt im klanan Schwarzn, auf solche Absätz durchn Sand.
I renn ihr noch und frog mi: Trogt de bei solche Ausflüg immer ihr bestes Gwand?

De Sunn kommt und a Zug kummt und im Viehwagon is no wos frei.
Mia steign zua und hobn zum Nulltarif a batzn Hetz im Heu.
Später schau i amoi ausse, is do a Schüdl: &quotGeorgia" oder so.
Do sogt de Gloria zur Georgia: &quotA Station no und mia san do."

I versteh nur Bahnhof und werd auf amoi furchtbar miad.
Wia i eintunk an ihra Schulter frog i: &quotSeit wann san ma denn zu dritt?"

I woch auf, do is de Sunn im Geh und de roten Engeln de san fuat.
Loßn mi do liegn, poschn o ohne a anzigs Wuat.
I renn no 1000 Kilometa zruck in de Bar, wo Van und Jack no auf mi wartn und ruaf de Georgia an.

I sog: &quotGeorgia, heast, Gloria, wo bleibstn?" I hob glaubt ..."
Sogt sie: &quotWas soll das? Ich lieg noch im Bett. Und wer sind sie überhaupt?" uuh, Georgia... uuh, Gloria

Da Van, Da Jack De Georgia, De Gloria & I

Angfangt fue en jueves, todo estaba a punto de terminar.
Ella estaba cansada y yo estaba como golpeado en mis cuatro paredes.
Estaba afuera con la última fuerza, no sabía a dónde ir.
Y me encuentro en esa cabaña con Van (una irlandesa) y Jack de Tennessee.

Van cantaba algo, Jack y yo estábamos luchando contra la sed.
Llega un ángel pelirrojo, que realmente no me importaba.
El ángel rojo dice: 'Me llamo Georgia'.
Yo digo: 'Ah, Georgia en mi mente...'
Luego ella dice: 'Rayos, llámame. Creo que tú y yo nos haremos amigos'.
No me hago esperar mucho, pero la espera se hace larga y nadie viene.
Así que vuelvo a sentarme con ella y digo: 'Hoy no es mi día...'

Y realmente te llamas Georgia? ¿Cómo se llega a tener un nombre así?
Ella dice: '¿Tomamos otra ronda? Entonces me llamo Gloria'.

Unas 30 rondas después era hora de irnos.
Le doy al camarero una buena propina, y me ayuda a mantenerme en pie.
Luego afuera en la calle busco mi coche.
Un Chevy del 57, creo, pero hoy no lo recuerdo.

Georgia se inclina hacia mí, el mareo me atrapa.
Tengo que apoyarme en ella de inmediato antes de caerme al suelo.

Luego estamos en un taxi y afuera no hay árboles.
Solo hay cielo, estrellas y piedras, y el taxista quiere irse a casa.
Estamos frente a esa vista. De repente estamos junto a un cactus.
El taxista se va y dice: 'No aguanto más la broma'.

Georgia corre en sus tacones, por esos terrenos arenosos.
Corro detrás de ella y me pregunto: ¿Siempre llevas tu mejor ropa en estos paseos?

Sale el sol y llega un tren y en el vagón de ganado todavía hay espacio.
Subimos y tenemos un emocionante encuentro en el heno sin costo alguno.
Más tarde miro afuera, hay un letrero que dice 'Georgia' o algo así.
Entonces Gloria le dice a Georgia: 'Una estación más y estamos allí'.

No entiendo nada y de repente estoy terriblemente cansado.
Cuando me sumerjo en su hombro le pregunto: ¿Desde cuándo somos tres?

Despierto, el sol está alto y los ángeles pelirrojos están cansados.
Me dejan ahí, desmayado sin decir una sola palabra.
Corro 1000 kilómetros de regreso al bar, donde Van y Jack aún me esperan y llaman a Georgia.

Digo: 'Georgia, escucha, Gloria, ¿dónde están?' Pensé...
Ella dice: '¿Qué pasa? Todavía estoy en la cama. ¿Y quiénes son ustedes?' uuh, Georgia... uuh, Gloria

Escrita por: Gunter Brodl / Kurt Ostbahn