Bronsegud
Langt av gårde, inn i den djupaste og svartaste skog
Lumske riter gjort i ly av nattens mulm og mørke
Kapper overalt, agiterte rop og forførande smog
Eit nødvendig løfte om ein snarlig slutt på tørken
Massene blei leda an av ein dyster demagog
Flokken forærte offergaver uten spor av tvil
Hør mesteren forkynna Moloks monolog
Til fortapte fedre uten barnegrav å gå til
Eit sinn som eit kaldt maskineri
Gullet renne som blod i eit slakteri
Hans øyne brenn med evig raseri
Ein bronsegud med null respekt for liv
I prosesjon blei avkom pressa inn i oksemunn
Kjeften fyltes opp med ein sardonisk kaklande latter
Kremerte poder i ein mage uten bunn
Mens disiplene sugde melk ifra idolets patter
Eit sinn som eit kaldt maskineri
Gullet renne som blod i eit slakteri
Hans øyne brenn med evig raseri
Ein bronsegud med null respekt for liv
Satanisk status quo
Dei svakaste må gå
For at hans utvalgte få
Skal få bestå
Bronce ardiente
Lejos de aquí, adentrándose en el bosque más profundo y oscuro
Rituales insidiosos realizados a la luz de la noche oscura
Capas por todas partes, gritos agitados y niebla seductora
Una promesa necesaria de un pronto fin a la sequía
Las masas fueron guiadas por un sombrío demagogo
La multitud ofreció sacrificios sin rastro de duda
Escucha al maestro proclamar el monólogo de Moloch
A padres perdidos sin tumba de hijos a la cual acudir
Una mente como una fría maquinaria
El oro fluye como sangre en un matadero
Sus ojos arden con eterna furia
Un dios de bronce sin respeto alguno por la vida
En procesión, la descendencia fue empujada hacia la boca del toro
La boca se llenó con una risa sarcástica y estridente
Hijos cremados en un estómago sin fondo
Mientras los discípulos succionaban leche de los pechos del ídolo
Una mente como una fría maquinaria
El oro fluye como sangre en un matadero
Sus ojos arden con eterna furia
Un dios de bronce sin respeto alguno por la vida
Un status quo satánico
Los más débiles deben perecer
Para que sus elegidos
Puedan prevalecer