Pasadena
Tout a commencé à la rentrée quand ma classe a défilé
On s'est enfin rencontrés c'était ouf, on avait douze, treize ans
Je me voyais déjà dans un carrosse blanc, te mettre la bague au doigt
Imagine, on aurait passé le lycée ensemble, on serait partis en voyage
Puis l'université jusqu'à ce que l'univers décide de nous séparer
Ça aurait été tellement chouette mais ça n'existera jamais
Je m'en rappelle quand mon ami Jon t'a demandé si tu voulais sortir avec moi
T'as dit oui, rendez-vous quinze heures
La cour nous encercle, nous mettent la pression
Un, deux, trois, BIM, ça y est on sort ensemble
On s'est juste embrassés, maintenant on part des deux côtés opposés
Toi avec tes copines, moi avec mes potes, direction le skate-park
Ils me demandent comment ça fait, j'avoue c'était dégueu
Mécanique robotique, trente secondes de ma vie qui m'ont fait grandir
Même si ça voulait rien dire et que tout est parti comme le vent
Je ne sais vraiment pas quoi te dire
Pour ne pas te blesser
La vérité est tellement dure à sortir
Bébé, je crois qu'on s'est égarés
Ce que je vais te dire va te faire grandir
Car ton cœur parle comme un enfant
Mais j'ai tellement peur de te voir et de te faire souffrir
Je préfère partir pour le moment
Et comme un vrai tzigane, je t'aurais pris avec moi sur ma bécane
Et je t'aurais volée pendant une semaine pour qu'à la fin tu sois mienne
Mais non je crois que j'ai eu raison
Pourquoi la semaine dernière quand on devait réviser tous les deux
Tu m'as pris pour un bleu, tu ne m'as jamais rappelé
Je t'ai envoyé des messages
Je sais que tu les as lus, il y avait même marqué vu
D'ailleurs l'autre après-midi
Ta meilleure amie m'a dit qu'elle t'avait vu avec ce type la nuit
Tu sais moi, au fond, je veux juste que tu sois ma petite copine
Mieux supporter le lycée comme les mecs et les meufs de mon âge
T'écrire des je t'aime dans ton agenda
T'envoyer des mots en cours, n'écouter que toi
Même en retenue c'est comme si on était ensemble car quand le prof nous colle
Y a que ton nom que j'écris au Tippex sur mon sac et partout sur les murs
Mais finalement tant pis, c'est la vie
Dans ma tête je n'ai plus que ces mots que tu m'avais dits
Avant que tout ne parte avec le temps
Je ne sais vraiment pas quoi te dire
Pour ne pas te blesser
La vérité est tellement dure à sortir
Bébé, je crois qu'on s'est égarés
Ce que je vais te dire va te faire grandir
Car ton cœur parle comme un enfant
Mais j'ai tellement peur de te voir et de te faire souffrir
Je préfère partir pour le moment
Pasadena
Alles begon bij de start van het schooljaar toen mijn klas voorbij trok
We ontmoetten elkaar eindelijk, het was geweldig, we waren twaalf, dertien jaar
Ik zag mezelf al in een witte koets, je de ring om je vinger doen
Stel je voor, we hadden samen de middelbare school doorgebracht, we zouden op reis gaan
Dan de universiteit totdat het universum besloot ons te scheiden
Het zou zo leuk zijn geweest, maar dat zal nooit bestaan
Ik herinner me nog toen mijn vriend Jon je vroeg of je met me wilde gaan
Je zei ja, afspraak om vijftien uur
De schoolyard omringt ons, ze zetten ons onder druk
Een, twee, drie, BAM, daar gaan we, we zijn samen
We hebben alleen maar gezoend, nu gaan we elk onze eigen kant op
Jij met je vriendinnen, ik met mijn vrienden, richting het skatepark
Ze vragen me hoe het voelt, ik geef toe, het was vies
Robotachtige mechanica, dertig seconden van mijn leven die me deden groeien
Ook al betekende het niets en ging alles als de wind
Ik weet echt niet wat ik je moet zeggen
Om je niet te kwetsen
De waarheid is zo moeilijk om te zeggen
Schat, ik denk dat we verdwaald zijn
Wat ik je ga zeggen zal je laten groeien
Want je hart spreekt als een kind
Maar ik ben zo bang om je te zien en je pijn te doen
Ik ga liever even weg
En als een echte zigeuner zou ik je op mijn fiets meegenomen hebben
En ik zou je een week lang gestolen hebben zodat je uiteindelijk van mij zou zijn
Maar nee, ik denk dat ik gelijk had
Waarom, vorige week, toen we samen moesten studeren
Nam je me voor een sukkel, je hebt me nooit teruggebeld
Ik heb je berichten gestuurd
Ik weet dat je ze hebt gelezen, er stond zelfs 'gezien'
Overigens, de andere middag
Zei je beste vriendin dat ze je met die gast had gezien die nacht
Je weet, diep van binnen wil ik gewoon dat je mijn vriendin bent
Beter de middelbare school doorstaan zoals de jongens en meisjes van mijn leeftijd
Je 'ik hou van je' in je agenda schrijven
Je briefjes sturen in de les, alleen naar jou luisteren
Zelfs in de strafstudie is het alsof we samen zijn, want als de leraar ons straft
Is er maar één naam die ik met Tippex op mijn tas en overal op de muren schrijf
Maar uiteindelijk, laat maar, dat is het leven
In mijn hoofd heb ik alleen nog maar die woorden die je me zei
Voordat alles met de tijd verdween
Ik weet echt niet wat ik je moet zeggen
Om je niet te kwetsen
De waarheid is zo moeilijk om te zeggen
Schat, ik denk dat we verdwaald zijn
Wat ik je ga zeggen zal je laten groeien
Want je hart spreekt als een kind
Maar ik ben zo bang om je te zien en je pijn te doen
Ik ga liever even weg
Escrita por: Sacha Got / Marlon Magnee