La Dizertanto
Sinjoro prezident',
Mi skribas ĉI leteron
Vi prenu en konsideron
La vortojn tiujn ĉI
Ricevis mi ordonon:
Eniri la armeon
Akcepti la ideon
Ke mole bombas ni
Sinjoro prezident',
Mi ja malvolas vere
Ne paŝu mi surtere
Por ies ajn konker'
Tro longan tempon jam
Perforto nin delogis
Tro longe jam ni mensogis
Ke ni pafas por liber'
Ni vidis multe tro
Da homoj rifuĝintaj
Familoj disĵetitaj
Eksportoj de milit'
Suferas la infanoj
Dum kelkaj sin amuzas
Kaj la militon uzas
Por nafto kaj profit'
Kiom da abu-grajboj
Forprenas la animon
Forprenas memestimon
Eĉ rajton esti si
Se sango vin allogas
Nu, verŝu vian sangon
Vi havas altan rangon
Do ĝI valorus pli
Mi morgaŭ estos for
Ferminte mian pordon
Fortranĉos mi la kordon
Kiu ligas min al vi
Mi ŝvebos super bordoj
Mi biciklos tra la mondo
Mi estos vagabondo
Al ĉiuj kantos mi:
"Vi uzu vian vivon!
Vi uzu ĝin en paco!
Ne estu vi pajaco!
Vi estu frato, hom'!"
Sinjoro prezident',
Vi ne ricevos amen
Se vi militos tamen
Estas ne laŭ mia nom'
El Discurso
Señor presidente,
Escribo esta carta
Por favor, considere
Estas palabras aquí
Recibí una orden:
Ingresar al ejército
Aceptar la idea
De bombardear en masa
Señor presidente,
Realmente no quiero
Pisar tierra
Para conquistar a alguien
Demasiado tiempo
La violencia nos ha seducido
Por mucho tiempo hemos mentido
Diciendo que disparábamos por la libertad
Hemos visto demasiado
Personas desplazadas
Familias separadas
Exportaciones de guerra
Los niños sufren
Mientras algunos se divierten
Y usan la guerra
Por petróleo y ganancias
Cuántos abusos
Se llevan el alma
Se llevan la autoestima
Incluso el derecho a ser uno mismo
Si la sangre te atrae
Bueno, derrama tu sangre
Tienes un alto rango
Así que valdría más
Mañana me iré
Cerrando mi puerta
Cortaré el cordón
Que me une a ti
Navegaré por los bordes
Pedalearé por el mundo
Seré un vagabundo
A todos les cantaré:
'¡Usa tu vida!
¡Úsala en paz!
¡No seas un payaso!
¡Sé un hermano, humano!'
Señor presidente,
No recibirás amén
Si decides luchar
No es en mi nombre