Ne Normalas, Nur Kutimas
Somero forlasis vin hieraŭ
Preskaŭ sola en la nord’
Ŝajne senvorta, kaj malforta
Kaj elŝlosita per la vitra pord’
Ĉiuj homoj sin grupigis
Ĉe televidiloj du kaj du
Senesperantaj grasmanĝantoj
Ĉu malĝojas vi pri tia evolu’?
Ĝi ne normalas
Ĝi nur kutimas en la nuna mond’
Pripensas vi la florajn tagojn
Kiam amo estis mar’
Sentas vin stulta kaj malmultaj
Ĉu vi memkulpigas vin pro la amar’?
Homoj vestis sin en roloj
Kiel viriĉo kaj virin’
Ĉu vi elektu kaj neglektu
Ĉu unuseksemeco kaptu ankaŭ vin?
Ĝi ne normalas...
Se oni povus legi pensojn
En la mallumo de la cerbo
Eble tiam vi komprenus
Kial niaj fortoj enas
Somero forgesis adiaŭi
Baldaŭ ĝi revenos, ĉu?
Ĉu vi vidos, ĉu vi ridos?
Ĉu iam vi memoras pri la eta tru’?
Ĝi ne normalas...
No es normal, solo es costumbre
El verano te dejó ayer
Casi sola en el norte
Aparentemente sin palabras, y débil
Y desbloqueada por la puerta de vidrio
Todas las personas se agruparon
Frente a las pantallas de televisión dos por dos
Comedores de grasa sin esperanza
¿Te entristece esa evolución?
No es normal
Solo es costumbre en el mundo actual
¿Piensas en los días floridos
Cuando el amor era un mar?
Te sientes tonta y sin valor
¿Te culpas a ti misma por el amor?
Las personas se visten con roles
Como macho y hembra
¿Elegirías y descartarías?
¿La monogamia también te atraparía?
No es normal...
Si pudieran leer pensamientos
En la oscuridad de la mente
Quizás entonces entenderías
Por qué nuestras fuerzas se agotan
El verano olvidó despedirse
Pronto volverá, ¿verdad?
¿Lo verás, te reirás?
¿Alguna vez recuerdas el pequeño agujero?
No es normal...