Ne Normalas, Nur Kutimas

No es normal, solo es costumbre

Ne Normalas, Nur Kutimas

El verano te dejó ayerSomero forlasis vin hieraŭ
Casi sola en el nortePreskaŭ sola en la nord’
Aparentemente sin palabras, y débilŜajne senvorta, kaj malforta
Y desbloqueada por la puerta de vidrioKaj elŝlosita per la vitra pord’

Todas las personas se agruparonĈiuj homoj sin grupigis
Frente a las pantallas de televisión dos por dosĈe televidiloj du kaj du
Comedores de grasa sin esperanzaSenesperantaj grasmanĝantoj
¿Te entristece esa evolución?Ĉu malĝojas vi pri tia evolu’?

No es normalĜi ne normalas
Solo es costumbre en el mundo actualĜi nur kutimas en la nuna mond’

¿Piensas en los días floridosPripensas vi la florajn tagojn
Cuando el amor era un mar?Kiam amo estis mar’
Te sientes tonta y sin valorSentas vin stulta kaj malmultaj
¿Te culpas a ti misma por el amor?Ĉu vi memkulpigas vin pro la amar’?

Las personas se visten con rolesHomoj vestis sin en roloj
Como macho y hembraKiel viriĉo kaj virin’
¿Elegirías y descartarías?Ĉu vi elektu kaj neglektu
¿La monogamia también te atraparía?Ĉu unuseksemeco kaptu ankaŭ vin?

No es normal...Ĝi ne normalas...

Si pudieran leer pensamientosSe oni povus legi pensojn
En la oscuridad de la menteEn la mallumo de la cerbo
Quizás entonces entenderíasEble tiam vi komprenus
Por qué nuestras fuerzas se agotanKial niaj fortoj enas

El verano olvidó despedirseSomero forgesis adiaŭi
Pronto volverá, ¿verdad?Baldaŭ ĝi revenos, ĉu?
¿Lo verás, te reirás?Ĉu vi vidos, ĉu vi ridos?
¿Alguna vez recuerdas el pequeño agujero?Ĉu iam vi memoras pri la eta tru’?

No es normal...Ĝi ne normalas...