My Bedroom Is a Sacred Place Now – There Are Children At The Foot Of My Bed
Last year, when I wrote you my last letter
The beginning of my future poetry
I acknowledged who you really were for the first time
I didn’t call you by any other name
I let you know that I knew the true nature of your heart
That it was evil, and that it convinced me that darkness was real
That the devil is a real devil
And that monsters don’t always know that they’re monsters
But projection is an amazing thing
After you left and burnt the house down
You tried to convince me that it was I who was holding the matches
You told me that I didn’t know who I was, but I do
I love rose gardens
I plant violets every time someone leaves me
I love the great sequoias of yosemite
And if you asked my sister to describe
The first thing she thinks of when she thinks of me
She would say camp fire smoke
I’m gentle
I’m funny when I’m drunk
But I haven’t been drunk for 14 years
I go on trips with my friends to the beach who don’t know that I’m crazy
I can do that
I can do anything
Even leave you
Because my bedroom is a sacred place now
That there are children at the end of my bed
Telling me stories about the friends that they pretend to hate
That they will make up with later
And there are fresh cut flowers that I grew myself in vases
From the yard on nightstands, hand carved by old pals from big sur
And the longer I stay here
The more I am sure
But the more I step into becoming a poet
The less I will fall into being with you
The more I step into my poetry
The less I will fall into being with you
The more I step into my poetry
The less I will fall into bed with you
Mijn Slaapkamer Is Nu Een Heilige Plaats – Er Zijn Kinderen Aan Voet Van Mijn Bed
Vorig jaar, toen ik je mijn laatste brief schreef
Het begin van mijn toekomstige poëzie
Erkende ik voor het eerst wie je echt was
Ik noemde je niet bij een andere naam
Ik liet je weten dat ik de ware aard van je hart kende
Dat het kwaad was, en dat het me overtuigde dat duisternis echt was
Dat de duivel een echte duivel is
En dat monsters niet altijd weten dat ze monsters zijn
Maar projectie is een verbazingwekkend iets
Nadat je was vertrokken en het huis in brand stak
Probeerde je me te overtuigen dat ik het was die de lucifers vasthield
Je vertelde me dat ik niet wist wie ik was, maar dat weet ik wel
Ik hou van rozentuinen
Ik plant viooltjes elke keer als iemand me verlaat
Ik hou van de grote sequoia's van Yosemite
En als je mijn zus zou vragen om te beschrijven
Het eerste waar ze aan denkt als ze aan mij denkt
Zou ze zeggen kampvuurrook
Ik ben zacht
Ik ben grappig als ik dronken ben
Maar ik ben al 14 jaar niet dronken geweest
Ik ga op reis met mijn vrienden naar het strand die niet weten dat ik gek ben
Dat kan ik doen
Ik kan alles doen
Zelfs jou verlaten
Want mijn slaapkamer is nu een heilige plaats
Dat er kinderen aan het einde van mijn bed zijn
Die me verhalen vertellen over de vrienden die ze doen alsof ze haten
Dat ze later weer goedmaken
En er zijn versgeknipte bloemen die ik zelf heb gekweekt in vazen
Uit de tuin op nachtkastjes, handgemaakt door oude vrienden uit Big Sur
En hoe langer ik hier blijf
Hoe zekerder ik ben
Maar hoe meer ik stap in het worden van een dichter
Hoe minder ik zal vallen in het zijn met jou
Hoe meer ik stap in mijn poëzie
Hoe minder ik zal vallen in het zijn met jou
Hoe meer ik stap in mijn poëzie
Hoe minder ik zal in bed belanden met jou
Escrita por: Lana Del Rey