Loreley
And so I play my guitar
And so I play my guitar
I always play my guitar
I always play my guitar
絡み合う最月を辿る旅路で
Karamiau saigetsu wo tadoru tabiji de
瞼に感じる唯一の炎
Mabuta ni kanjiru yuuitsu no honoo
夏の名残を映す水面へ
Natsu no nagori wo utsusu suimen e
放つ旋律よ 遠く遠く叶わなくとも
Hanatsu senritsu yo tooku tooku kanawanakutomo
果てない流れには刹那の音
Hatenai nagare ni wa setsuna no oto
揺られて森へ 山へと漂う
Yurarete mori e yama e to tadayou
愛せない争いさえ波に飲まれ
Ai senai arasoi sae nami ni nomare
緩んだ歌はあなたへと沈む
Yudaneta uta wa anata e to shizumu
Forever rairara rairarara
Forever rairara rairarara
ひとしずくの波紋
Hitoshizuku no hamon
Forever rairara rairarara
Forever rairara rairarara
想いに溺れる
Omoi ni oboreru
揺れる枝葉の音
Yureru edaha no ne
I always play my guitar
I always play my guitar
小さな影に怯える私が
Chiisana kage ni obieru watashi ga
おかしいかい？揺れる大いなる川よ
Okashii kai? soyogu ooinaru kawa yo
瞬く命進化に吹かれて
Matataku inochi shinka ni fukarete
遥かな記憶に遠く遠く何を見つめる
Harukana kioku ni tooku tooku nani wo mitsumeru
果てない流れには刹那の音
Hatenai nagare ni wa setsuna no oto
揺られて森へ 山へと漂う
Yurarete mori e yama e to tadayou
愛せない争いさえ波に飲まれ
Ai senai arasoi sae nami ni nomare
緩んだ歌はあなたへと沈む
Yudaneta uta wa anata e to shizumu
Forever rairara rairarara
Forever rairara rairarara
歴史の眺めに
Rekishi no nagame ni
Forever rairara rairarara
Forever rairara rairarara
そっと抱かれる
Sotto dakareru
揺られて揺られて
Yurarete yurarete
Loreley
En zo speel ik mijn gitaar
Ik speel altijd mijn gitaar
Op een reis die de samengevlochten maan volgt
Voel ik de enige vlam op mijn oogleden
Naar het wateroppervlak dat de zomer herinnert
Laat de melodie los, ver weg, ook al kan het niet uitkomen
In de eindeloze stroom klinkt een momentopname
Drijvend naar het bos, naar de bergen
Zelfs de onmogelijke strijd wordt door de golven opgeslokt
De verzachte zang zinkt naar jou toe
Voor altijd rairara rairarara
Een druppel van de rimpeling
Voor altijd rairara rairarara
Verdrinkend in gedachten
Het geluid van de wiegende takken
Ik speel altijd mijn gitaar
De kleine schaduw die me bang maakt
Is dat raar? O grote wiegende rivier
Geblazen door de evolutie van flonkerend leven
Wat kijk ik ver weg in de verre herinnering?
In de eindeloze stroom klinkt een momentopname
Drijvend naar het bos, naar de bergen
Zelfs de onmogelijke strijd wordt door de golven opgeslokt
De verzachte zang zinkt naar jou toe
Voor altijd rairara rairarara
Het uitzicht op de geschiedenis
Voor altijd rairara rairarara
Zachtjes omarmd
Drijvend en wiegend