Cureless
痛みを覚えていく
itami o oboete iku
ガラス越しの思いはただ見つめるだけ
garasu goshi no omoi wa tada mitsumeru dake
溢れる優しさを
afureru yasashisa o
未完成な僕は抱きしめられなくて
mikansei na boku wa dakishimerare nakute
恋しい肩を知らない僕はあなたさえも失いそう
koishi kata o shiranai boku wa anata sae mo nakushisou
無憂病のように時を刻む針を探しても
muyuu byou no you ni toki o kizamu hari o sagashite mo
見つからない
mitsukaranai
触れてしまえば途切れそうなあなたは切なくて
furete shimaeba togiresou na anata wa setsunakute
落とした雫拾い集めてみても愛にはならない
otoshita shizuku hiroi atsumete mite mo ai ni wa naranai
この夜捕まえても
kono yoru tsukamaete mo
同じようにあの人の名前呼べない
onaji you ni ano hito no namae yobenai
あれからありふれた
are kara arifureta
夢に眠る夢を見続けているよ
yume ni nemuru yume o mitsuzuketeiru yo
恋しい肩を知らない僕はあなたさえも失いそう
koishi kata o shiranai boku wa anata sae mo nakushisou
無憂病のように時を刻む針を探しても
muyuu byou no you ni toki o kizamu hari o sagashite mo
彷徨ってる
samayotteru
白い吐息に震えているあなたを癒せない
shiroi toiki ni furueteiru anata o iyasenai
枯れたこの手が
kareta kono te ga
傷つけてしまうから痛みは消えない
kizutsukete shimau kara itami wa kienai
触れてしまえば途切れそうなあなたは切なくて
furete shimaeba togiresou na anata wa setsunakute
落とした雫拾い集めてみても愛にはならない
otoshita shizuku hiroi atsumete mite mo ai ni wa naranai
白い吐息に震えているあなたが切なくて
shiroi toiki ni furueteiru anata ga setsunakute
そっと抱き寄せたあなたの向こう側に
sotto daki yoseta anata no mukou gawa ni
あの日の私が揺れて消えた
ano hi no watashi ga yurete kieta
Zonder Genezing
De pijn blijft maar toenemen
Achter het glas kijk ik alleen maar toe
De overvloedige vriendelijkheid
Kan ik als onvolmaakte niet omarmen
Ik weet niet wat het is om je schouder te missen, ik lijk je zelfs te verliezen
Zelfs als ik zoek naar de wijzers die de tijd als een zorgeloze ziekte markeren
Kan ik ze niet vinden
Als ik je aanraak, lijkt het alsof je wegvalt, je doet me pijn
Zelfs als ik de gevallen druppels probeer op te rapen, wordt het geen liefde
Zelfs als ik deze nacht vastleg
Kan ik je naam niet op dezelfde manier roepen als die van een ander
Sindsdien droom ik van de gewone
En blijf ik dromen in een droom
Ik weet niet wat het is om je schouder te missen, ik lijk je zelfs te verliezen
Zelfs als ik zoek naar de wijzers die de tijd als een zorgeloze ziekte markeren
Dwaal ik rond
Jij die trilt van je witte adem kan ik niet genezen
Deze dorre handen
Zullen je pijn doen, dus de pijn verdwijnt niet
Als ik je aanraak, lijkt het alsof je wegvalt, je doet me pijn
Zelfs als ik de gevallen druppels probeer op te rapen, wordt het geen liefde
Jij die trilt van je witte adem doet me pijn
Zachtjes trek ik je dichterbij, maar aan de andere kant van jou
Ziet de ik van die dag wankelen en verdwijnen