Metamorphose
出会いはまぶしいくらいに白く輝く街だった
de-ai wa mabushii kurai ni shiroku kagayaku machidatta
愛されるたびに傷つけ犠牲の愛に染めていた
aisareru tabi ni kizutsuke gisei no ai ni someteita
君を嫌いになったわけじゃないけれど
kimi o iya ni natta wake ja nai keredo
あの時はただ君のことを選べなかっただけ
ano toki wa tada kimi no koto o erabenakatta dake
いつも不安だけを感じさせていたね
itsu mo fuan dake o kanji saseteita ne
君は優しさだけをくれたのに
kimi wa yasashisa dake o kureta no ni
僕が不器用だから
boku ga bukiou dakara
傷つけて 傷つけて 君が泣いても
kizu tsukete kizu tsukete kimi ga naite mo
ただ僕の不田になる
tada boku no futan ni naru
隠しても 隠しても 悟られてゆく
kakushitemo kakushitemo satorarete yuku
僕の戸惑いに
boku no tomadoi ni
涙を流した
namida o nagashiteta
出会いはまぶしいくらいに白く輝く街だった
de-ai wa mabushii kurai ni shiroku kagayaku machidatta
愛されるたびに傷つけ犠牲の愛に染めていた
aisareru tabi ni kizutsuke gisei no ai ni someteita
ごめんね、夢しか見れてなかった
gomen ne, yume shika miretenakatta
君がそばにいたのに
kimi ga soba ni ita no ni
気づかずに 気づかずに 支えられてた
kizukazu ni kizukazu ni sasaerareteta
なのに深く傷つけてた
na no ni fukaku kizutsuketeta
隠しても 隠しても 悟られてゆく
kakushite mo kakushite mo satorarete yuku
僕の戸惑いに
boku no tomadoi ni
涙を流した
namida o nagashiteta
出会いはまぶしいくらいに白く輝く街だった
de-ai wa mabushii kurai ni shiroku kagayaku machidatta
愛されるたびに傷つけ犠牲の愛に染めていた
aisareru tabi ni kizutsuke gisei no ai ni someteita
彼女が流した涙の数ほど僕もずっと愛してた
kanojo ga nagashita namida no kazu hodo boku mo zutto aishiteta
ほんとは、花を咲かせる瞬間は君の笑顔が見たかった
honto wa, hana o sakaseru shunkan wa kimi no egao ga mitakatta
君は愛することで傷ついて
kimi wa ai suru koto de kizutsuite
僕は咲かせることで失った
boku wa sakaseru koto de ushinatta
Metamorfose
De ontmoeting was zo fel dat de stad straalde
Elke keer dat ik van je hield, deed ik je pijn, gekleurd door offerliefde
Ik heb je niet gaan haten, dat is niet wat het was
Maar op dat moment kon ik gewoon niet voor jou kiezen
Altijd gaf ik je alleen maar een gevoel van onrust
Jij gaf me alleen maar je vriendelijkheid
Omdat ik zo onhandig ben
Ik deed je pijn, deed je pijn, ook al huilde je
Was ik gewoon een kluns
Verstoppen maar, verstoppen maar, het werd doorzien
In mijn verwarring
Lieten de tranen stromen
De ontmoeting was zo fel dat de stad straalde
Elke keer dat ik van je hield, deed ik je pijn, gekleurd door offerliefde
Sorry, ik kon alleen maar dromen
Terwijl jij naast me was
Onbewust, onbewust, werd ik gesteund
Toch deed ik je diep pijn
Verstoppen maar, verstoppen maar, het werd doorzien
In mijn verwarring
Lieten de tranen stromen
De ontmoeting was zo fel dat de stad straalde
Elke keer dat ik van je hield, deed ik je pijn, gekleurd door offerliefde
Voor elke traan die zij vergoot, hield ik ook altijd van je
Echt waar, ik wilde je glimlach zien op het moment dat de bloemen bloeiden
Jij raakte gewond door liefde te geven
En ik verloor het door te laten bloeien