Canarinho Prisioneiro / Merceditas
Sou aquele canarinho que cantou no teu terreiro
Em frente sua janela eu cantava o dia inteiro
Depois fui pra uma gaiola e me fizeram prisioneiro
Me levaram pra cidade, me trocaram por dinheiro
No porão daqueles prédios era onde eu morava
Me insultavam pra cantar mas de tristeza eu não cantava
Naquele viver de preso muitas vezes imaginava
Se eu arrombasse esta gaiola, pro meu sertão eu voltava
Um dia de tardezinha veio a filha do patrão
Me viu naquela tristeza e comoveu teu coração
Abriu a porta da grade me tirando da prisão
Vá-se embora canarinho, vá cantar no teu sertão
Hoje estou aqui de volta desde a alta madrugada
Anunciando o entardecer e o romper da alvorada
Sobrevoando a floresta e alegrando a minha amada
Bem feliz por ter voltado, pra minha velha morada
Recordo com saudade seus encantos mercedita
Perfumada, flor bonita
Me lembro que uma vez a conheci num campo muito longe numa tarde
E hoje só ficou saudade desse amor que se desfez
E assim nasceu nosso querer
Com ilusão, com muita fé
Mas eu não sei porque esta flor deixou-me dor e solidão
Ela se foi com outro amor
E assim me fez compreender o que é querer
O que é sofrer porque lhe dei meu coração
E assim nasceu nosso querer
Com ilusão, com muita fé
Mas eu não sei porque esta flor deixou-me dor e solidão
Ela se foi com outro amor
E assim me fez compreender o que é querer
O que é sofrer porque lhe dei meu coração
Gevangen Kanarie / Merceditas
Ik ben die kanarie die zong in jouw tuin
Voor jouw raam zong ik de hele dag door
Toen werd ik in een kooi gestopt en maakten ze me tot gevangene
Ze namen me mee naar de stad, ruilden me voor geld
In de kelder van die gebouwen was waar ik woonde
Ze beledigen me om te zingen, maar van verdriet zong ik niet
In dat leven als gevangene stelde ik me vaak voor
Als ik deze kooi zou openbreken, zou ik terugkeren naar mijn thuis
Op een dag in de namiddag kwam de dochter van de baas
Ze zag me in die droefheid en raakte je hart
Ze opende de deur van de tralies en haalde me uit de gevangenis
Ga maar, kanarie, ga zingen in je thuis
Vandaag ben ik hier terug sinds de vroege ochtend
Aankondigend de avond en de dageraad
Over vliegend door het bos en mijn geliefde verblijdend
Heel gelukkig om terug te zijn, naar mijn oude huis
Ik herinner me met heimwee jouw charmes, mercedita
Geparfumeerd, mooie bloem
Ik herinner me dat ik je eens ontmoette op een veld heel ver weg op een middag
En vandaag is er alleen heimwee naar die liefde die verdween
En zo is onze wens geboren
Met illusie, met veel geloof
Maar ik weet niet waarom deze bloem me pijn en eenzaamheid gaf
Ze ging weg met een andere liefde
En zo deed ze me begrijpen wat verlangen is
Wat lijden is omdat ik je mijn hart gaf
En zo is onze wens geboren
Met illusie, met veel geloof
Maar ik weet niet waarom deze bloem me pijn en eenzaamheid gaf
Ze ging weg met een andere liefde
En zo deed ze me begrijpen wat verlangen is
Wat lijden is omdat ik je mijn hart gaf