Celeste
Avrai gli occhi di tuo padre
E la sua malinconia
Il silenzio senza tempo che pervade
Al tramonto la marea
Arriverai con la luna di settembre
Che verserà
Il suo latte dentro me
E ti amerò
Come accade nelle favole
Per sempre…
Ti aspetterò
Senza andar via
Come fanno già le rondini nell'aria
Nella terra mia
Che invecchia ma
Sulla scia di un'altra età
Ballando sogna
Mentre la tenera luce dell'est
All'alba illumina speranze e
Ginestre
E il cielo è così... celeste …
Celeste …
Avrai libri, sandali e secchielli
Luminosi "amarcord"
Saranno neri come i miei, i tuoi capelli
Ma in un attimo lo so
Volerai via
Verso l'isola lontana di una città
Come ho fatto un giorno anch'io
Amore mio
Perché il sole può scordarsi
Della luna...
Ti aspetterò
E prima o poi
Arriverai senza nemmeno far rumore
Ti sentirò
E resterai
Mentre ormai le foglie cambiano colore
Al mio paese che ancora non sai
Dove l'autunno odora di caldarroste
E il cielo è così... celeste!
Come il soffio della vita
Che spalanca anche le imposte
E a sorridere ti invita
Anche quando non lo vuoi
Questo vento innamorato
Che anche tu respirerai
Che respirerai…
E poi avrò il coraggio
Di aspettarti ancora un po'
E ti prometto che vedrai dalle finestre
Un cielo così... celeste…
Celeste…
Un cielo così
Celeste…
Celeste
Je zult de ogen van je vader hebben
En zijn melancholie
De tijdloze stilte die doordringt
Bij zonsondergang de getijden
Je zult komen met de maan van september
Die zijn melk
In mij zal gieten
En ik zal van je houden
Zoals in de sprookjes
Voor altijd…
Ik zal op je wachten
Zonder weg te gaan
Zoals de zwaluwen al doen in de lucht
In mijn land
Dat veroudert maar
Op het spoor van een andere tijd
Danzend droomt
Terwijl het zachte licht van het oosten
Bij het ochtendgloren hoop en
Gele brem verlicht
En de lucht is zo... hemels…
Hemels…
Je zult boeken, sandalen en emmers hebben
Schitterend 'amarcord'
Ze zullen zwart zijn zoals mijn, jouw haren
Maar in een oogwenk weet ik
Zal je wegvliegen
Naar het verre eiland van een stad
Zoals ik ooit ook deed
Mijn lief
Omdat de zon kan vergeten
Van de maan...
Ik zal op je wachten
En vroeg of laat
Zul je komen zonder ook maar een geluid te maken
Ik zal je voelen
En je zult blijven
Terwijl de bladeren nu van kleur veranderen
In mijn land dat je nog niet kent
Waar de herfst ruikt naar kastanjes
En de lucht is zo... hemels!
Zoals de zucht van het leven
Die ook de luiken opent
En je uitnodigt om te glimlachen
Ook al wil je het niet
Deze verliefde wind
Die ook jij zult inademen
Die je zult inademen…
En dan zal ik de moed hebben
Om nog even op je te wachten
En ik beloof je dat je vanuit de ramen
Een lucht zo... hemels…
Hemels…
Een lucht zo
Hemels…
Escrita por: Beppe Dati / Goffredo Orlandi / Laura Pausini