De schuld van 't kapitaal
't Was een knul van achttien jaren,
Nog wel groen, maar fors gebouwd
Die werd tuinknecht onder Laren
En dat heeft hem diep berouwd
refren':
Mensen, noem elkaar geen mietje
Eenmaal zing je allemaal,
Allemaal het ouwe liedje:
't Is de schuld van 't kapitaal
De mevrouw wier gras hij maaide
Riep hem binnen voor de thee,
Waarbij zij zijn krullen aaide,
Wat hem eerst nog niet veel dee
refren'
Zij verleidde 'm in het schuurtje
Bij de schoffel en de schaar
En alras voor nog een uurtje
Moest hij mee naar haar boudoir
refren'
En meteen voor vast genomen,
Deed 'ie wat ze van hem wou
Van de tuin zou niks meer komen,
Er kwam veel meer van mevrouw
En hij raakte zo van zinnen
Dat 'ie 't gras niet meer wou doen
Als 'ie werkte was het binnen,
En daar was al niks meer groen
refren'
Toen ontdekte hij op een morgen
Dat de bakker en de post
Vele malen 's nachts bezorgden
En dat hij werd afgelost
refren'
En zo kreeg na deze dame
Ook de grote stad hem klein,
Want hoe vindt een vakbekwame
Tuinknecht werk op 't Leidscheplein?
't Water van de gracht ging lokken,
't Droevig einde leek nabij, -
Toen 'ie plots werd weggetrokken
Door een pacifist die zei:
refren'
Zo loopt hij, pas 18 jaren
En met een brutale kop,
Bij een villa onder Laren
Met een bord en daar staat op:
refren'
La faute du capital
'C'était un gars de dix-huit ans,
Encore un peu naïf, mais bien bâti
Qui est devenu jardinier sous Laren
Et ça l'a profondément marqué
refrain :
Les gens, ne vous traitez pas de tapette
Un jour, vous chanterez tous,
Tous le même vieux refrain :
C'est la faute du capital
La dame dont il tondait la pelouse
L'a appelé pour le thé,
Tout en caressant ses boucles,
Ce qui ne lui faisait pas grand-chose au début
refrain
Elle l'a séduit dans le cabanon
Près de la binette et des ciseaux
Et bientôt pour une autre heure
Il a dû la suivre dans son boudoir
refrain
Et tout de suite, il s'est laissé prendre,
Il a fait ce qu'elle voulait de lui
Plus de jardin, c'était fini,
Il y avait bien plus avec madame
Et il est devenu si fou
Qu'il ne voulait plus tondre l'herbe
Quand il travaillait, c'était à l'intérieur,
Et là, il n'y avait plus rien de vert
refrain
Puis un matin, il a découvert
Que le boulanger et le facteur
Livraient souvent la nuit
Et qu'il était remplacé
refrain
Et ainsi, après cette dame
La grande ville l'a aussi mis à genoux,
Car comment un jardinier qualifié
Trouverait du travail à Leidseplein ?
L'eau du canal l'attirait,
La triste fin semblait proche, -
Quand il a été soudainement tiré
Par un pacifiste qui a dit :
refrain
Ainsi, il marche, à peine 18 ans
Avec une tête bien pleine,
Près d'une villa sous Laren
Avec une plaque où il est écrit :
refrain