Bordeaux
Beslagen ruiten
de hemel strooit
lauwe druppels op de heg
ik zie hoe buiten
de sneeuw ontdooid
en ik slik mijn tranen weg
in de verte blaft een hond
verder is het stil
ik vind een vriend
in de fles op de grond
hij laat me vergeten
dat jij me niet wil
ik hef op jouw het volle glas
vannacht vergeet ik wie je was
ik laat je naam in rode wijn verdrinken
dit is mijn beste fles bordeaux
je gaf hem zelf cadeau
morgen vroeg dan komt de kater pas
lege flessen, volle maan
ik ben dronken van verdriet
volle glazen, leeg bestaan
jouw vergeet ik blijkbaar niet
in de verte blaft een hond
door de stilte heen
ik heb de smaak van gemis in mijn mond
jij ben vervlogen en ik ben alleen
ik hef op jouw mijn laatste glas
vannacht vergeet ik wie je was
ik laat je naam in rode wijn verdrinken
dit is mijn beste fles bordeaux
je gaf hem zelf cadeau
morgen vroeg dan komt de kater pas
beslagen ruiten, verslagen man
die maar niet vergeten kan
Borgoña
Vidrios empañados
el cielo esparce
gotas tibias sobre la cerca
veo cómo afuera
la nieve se derrite
y trago mis lágrimas
a lo lejos ladra un perro
más allá reina el silencio
encuentro un amigo
en la botella en el suelo
él me hace olvidar
que no me quieres
Levanto mi copa llena por ti
esta noche olvidaré quién eras
dejaré que tu nombre se ahogue en vino tinto
esta es mi mejor botella de borgoña
que tú misma regalaste
mañana temprano vendrá la resaca
Botellas vacías, luna llena
estoy ebrio de tristeza
copas llenas, existencia vacía
aparentemente no te olvido
a lo lejos ladra un perro
a través del silencio
tengo el sabor de la añoranza en mi boca
tú te has ido y yo estoy solo
Levanto mi última copa por ti
esta noche olvidaré quién eras
dejaré que tu nombre se ahogue en vino tinto
esta es mi mejor botella de borgoña
que tú misma regalaste
mañana temprano vendrá la resaca
Vidrios empañados, hombre abatido
que simplemente no puede olvidar