De man die je had moeten zijn
refrain:
Ik hield van de man die jij had moeten zijn
Die was het die ik hoorde
Achter al je woorden
Die was het die ik voelde
Achter wat jij zoal bedoelde
Ik negeerde de vervorming die jij maakte van je wezen
En ik hield van de man die je had moeten wezen
Het is vreemd na al die tijd
Dat ik dit nu overwogen heb
Weet dat ik mezelf bedrogen heb
Maar ik heb niet eens veel spijt
Van de vele jonge jaren
Waarin ik zo was toegewijd
Aan de man die onbereikbaar was
En onvergelijkbaar was
Met degene die jij werd, nog geen schaduw van het wezen
Van de prachtige mens die je had moeten wezen
Een mens is altijd vrij
En altijd kan hij kiezen
Winnen of verliezen
Maar wat is winst, wat is verlies
Dat mag je zelf verzinnen
Toch vind ik het wel triest
Dat het zo gelopen is
Vrees dat er niet veel hoop meer is
Toch zag ik ooit de glans van het wonderbare wezen
Van de mens die je eigenlijk had moeten wezen
refrain
El hombre que deberías haber sido
coro:
Amaba al hombre que deberías haber sido
Era él a quien escuchaba
Detrás de todas tus palabras
Era él a quien sentía
Detrás de lo que querías decir
Ignoré la distorsión que hiciste de tu ser
Y amaba al hombre que deberías haber sido
Es extraño después de todo este tiempo
Que ahora lo haya considerado
Sé que me engañé a mí misma
Pero ni siquiera me arrepiento mucho
De los muchos años jóvenes
En los que estuve tan dedicada
Al hombre que era inalcanzable
E incomparable
Con quien te convertiste, ni siquiera una sombra del ser
Del hermoso ser humano que deberías haber sido
Un ser humano siempre es libre
Y siempre puede elegir
Ganar o perder
Pero ¿qué es ganar, qué es perder?
Eso lo puedes decidir tú mismo
Aun así, me entristece
Que las cosas hayan terminado así
Temo que ya no haya mucha esperanza
Aun así, una vez vi el resplandor del maravilloso ser
Del ser humano que realmente deberías haber sido
coro