De straten
Hier ligt de hoofdstraat met al haar facades
Spiegelglas, spiegelruiten
Showen het binnenste binnenstebuiten
O, alles en alles is zichtbaar te koop
Zolang het geld rolt, zolang is d'r hoop
Dat al die luxe en grillige wensen
Doordringen tot de verzameling mensen
In haar nadrukkelijkheid
Legt heel de straat zich te kijk
Elke straat heeft een naam en een eigen gezicht
Een stem in het donker, een stem in het licht
Haar geuren en kleuren vergeet je niet licht
Elke straat heeft een eigen gezicht
Daar ligt de zijstraat wat grauw en wat somber
Vrachtauto's, kleine ruiten
Bakfietsen, karren, ze rollen naar buiten
En mensen die sjouwen dag in en dag uit
Tot aan het weekend, dan kleurt zich hun huid
Dan ligt de mierenhoop stil en verlaten
Rusten de kisten en pakken en vaten
Rijdt dan de maandag weer voor
Dan wriemelt de zijstraat weer door
Elke straat heeft een naam en een eigen gezicht
Een stem in het donker, een stem in het licht
Haar geuren en kleuren vergeet je niet licht
Elke straat heeft een eigen gezicht
Daar ligt het steegje als nauwe passage
Op de hoek lege flessen
Daar wenkt een kroeg om de dorst wat te lessen
En 's avonds dan schijnt er het zonlicht zo rood
Hangen de deuren er open en bloot
Ginds om de hoek bij de keurige ruiten
Nemen de straten de wijk gauw naar buiten
Dan lijkt de oeroude steeg
Stil en zo hopeloos leeg
Elke straat heeft een naam en een eigen gezicht
Een stem in het donker, een stem in het licht
Haar geuren en kleuren vergeet je niet licht
Elke straat heeft een eigen gezicht
Elke straat heeft een eigen gezicht
En las calles
Aquí yace la calle principal con todas sus fachadas
Vidrio espejado, cristales espejados
Muestran el interior al revés
Oh, todo y todo está a la vista para comprar
Mientras el dinero fluya, mientras haya esperanza
Que todo ese lujo y deseos caprichosos
Penetren en la colección de personas
En su insistencia
Toda la calle se exhibe
Cada calle tiene un nombre y un rostro propio
Una voz en la oscuridad, una voz en la luz
Sus olores y colores no se olvidan fácilmente
Cada calle tiene un rostro propio
Allí yace la calle lateral un poco gris y sombría
Camiones, pequeños cristales
Bicicletas de carga, carros, ruedan hacia afuera
Y personas que cargan día tras día
Hasta el fin de semana, entonces su piel se colorea
Entonces el hormiguero queda quieto y abandonado
Descansan las cajas y paquetes y barriles
Luego vuelve el lunes
Entonces la calle lateral vuelve a bullir
Cada calle tiene un nombre y un rostro propio
Una voz en la oscuridad, una voz en la luz
Sus olores y colores no se olvidan fácilmente
Cada calle tiene un rostro propio
Allí yace el callejón como un estrecho pasaje
En la esquina botellas vacías
Allí una taberna invita a saciar la sed
Y por la noche la luz del sol brilla tan roja
Las puertas cuelgan abiertas y al descubierto
Allá en la esquina junto a los cristales pulcros
Las calles se escabullen rápidamente hacia afuera
Entonces el antiguo callejón
Calla y parece tan desesperadamente vacío
Cada calle tiene un nombre y un rostro propio
Una voz en la oscuridad, una voz en la luz
Sus olores y colores no se olvidan fácilmente
Cada calle tiene un rostro propio
Cada calle tiene un rostro propio