De weg van de enkeling
De weg van de enkeling is onontgonnen
Hij vraagt zich zo dikwijls af: wat ben ik nou begonnen
Want vaak genoeg dan struikelt ie, dan kan ie niet meer verder
Hij hoort niet bij een kudde en hij is beslist geen herder
En ook beslist geen held voor de zoekende aanbidder
Hij is gewoon een enkeling en zonder zwaard een ridder
Soms voel ik mij werkelijk gevangen
Een gedwongen gast aan tafel met wel vierentwintig gangen
Ik kan het niet meer aan, dames en heren
Ik heb niet het vermogen om zoveel te consumeren
Maar soms als ik ontvlucht uit de schijn waarin we leven
Beklim ik weer de heuvel en zie de horizon
Gedachten en m'n dromen zijn dan helemaal verweven
En weet, m'n liefste vrienden, dat ik niet meer anders kon
'k Bewonder jullie moed en jullie ijver
Maar laat mij zijn de lelie in de vijver
De vrucht van het water die zich opent voor de zon
De weg van de enkeling is onontgonnen
Hij vraagt zich zo dikwijls af: wat ben ik nou begonnen
Want vaak genoeg dan struikelt ie, dan kan ie niet meer verder
Hij hoort niet bij een kudde en hij is beslist geen herder
En ook beslist geen held voor de zoekende aanbidder
Hij is gewoon een enkeling en zonder zwaard een ridder
Soms voel ik mij in ondergrondse gangen
En overal is duister licht en ondergrondse zangen
Voor kinderen is spelen niet meer nodig
Ze kijken naar de video, de rest is overbodig
Maar kom een keertje mee, ik weet een stille weg naar buiten
En plotseling dan sta je in de prille ochtendzon
Je ademt even diep en hoort de eerste vogels fluiten
En je voelt je als een vlinder voor het eerst uit de cocon
Wist je dat de allereerste vlindertjes
Het dansen leerden aan de eerste kindertjes
Toe nou maar en dans je naar je eigen horizon
El camino del solitario
El camino del solitario es inexplorado
Se pregunta a menudo: ¿qué he comenzado?
Porque muchas veces tropieza, ya no puede seguir
No pertenece a un rebaño y definitivamente no es un pastor
Y mucho menos un héroe para el buscador adorador
Simplemente es un solitario y sin espada un caballero
A veces me siento verdaderamente atrapado
Un invitado forzado en una mesa con veinticuatro platos
No puedo más, damas y caballeros
No tengo la capacidad de consumir tanto
Pero a veces, cuando escapo de la apariencia en la que vivimos
Escalo de nuevo la colina y veo el horizonte
Mis pensamientos y sueños están completamente entrelazados
Y saben, mis queridos amigos, que ya no pude ser diferente
Admiro su valentía y su diligencia
Pero permítanme ser el lirio en el estanque
El fruto del agua que se abre ante el sol
El camino del solitario es inexplorado
Se pregunta a menudo: ¿qué he comenzado?
Porque muchas veces tropieza, ya no puede seguir
No pertenece a un rebaño y definitivamente no es un pastor
Y mucho menos un héroe para el buscador adorador
Simplemente es un solitario y sin espada un caballero
A veces me siento en pasajes subterráneos
Y en todas partes hay luz oscura y cantos subterráneos
Para los niños ya no es necesario jugar
Mirar el video es suficiente, el resto es superfluo
Pero ven conmigo una vez, conozco un camino tranquilo hacia afuera
Y de repente te encuentras bajo el sol de la mañana
Respiras profundamente y escuchas a los primeros pájaros cantar
Y te sientes como una mariposa saliendo por primera vez de la crisálida
¿Sabías que las primeras mariposas
Aprendieron a bailar con los primeros niños?
Vamos, baila hacia tu propio horizonte