395px

Fadista

Lenny Kühr

Fadista

'k heb lang gekend en één keer gezien
dat is wel een beetje weinig misschien
maar ik zie nog hoe je opkwam
hoe je wachtte in het halflicht
stil aandachtig met je ogen even dicht

'k heb van jou het eerste fado gehoord
ik verstond het niet maar begreep ieder woord
en ik weet nog hoe je opkeek
hoe je spanning in de lucht hing
hoe je stem begon en hoe en hoe dat ging

refrain:
en hoe je zong,fadista
hoe je dat deed
en hoe je stem tot een de sterren ging
en hoe dieper dan de zee
hoe je daar stond, fadista
hoe je dat deed
en hoe je was, hoe 'k je nimmermeer vergeet

'k heb een andere taal maar voel net als jij
en onderhuids ben je nog altijd bij mij
en ik zie nog hoe je opkwam
hoe je wachtte in het halflicht
stil aandachtig met je ogen even dicht

refrain

het leek of jij alleen voor mij zong
omdat je stem door alles heen drong
je zong van zeewind, waan en weemoed
zoals geen ander... dat ooit doet
je zong verdriet en trieste straten
je zong de vaandels en soldaten
je zong ook dapper, uitgelaten
je zong het verlangen
ik heb het gezien

hoe je zong, fadista
hoe je dat deed
en hoe je stem tot aan de sterren ging
en dieper dan de zee
hoe je daar stond, fadista
hoe je dat deed
en hoe je was...hoe 'k je nimmer meer vergeet

Fadista

Te conocí durante mucho tiempo y te vi una vez
Eso es un poco escaso quizás
Pero aún recuerdo cómo apareciste
Cómo esperabas en la penumbra
Silenciosa y atenta con tus ojos cerrados por un instante

De ti escuché la primera fado
No entendí las palabras pero comprendí cada una
Y aún recuerdo cómo levantaste la mirada
Cómo la tensión se sentía en el aire
Cómo comenzaba tu voz y cómo fluía

Estribillo:
Y cómo cantabas, fadista
Cómo lo hacías
Y cómo tu voz llegaba hasta las estrellas
Y más profundo que el mar
Cómo estabas allí, fadista
Cómo lo hacías
Y cómo eras, cómo jamás te olvidaré

Tengo otro idioma pero siento como tú
Y bajo la piel, sigues estando conmigo
Y aún veo cómo apareciste
Cómo esperabas en la penumbra
Silenciosa y atenta con tus ojos cerrados por un instante

Estribillo

Parecía que cantabas solo para mí
Porque tu voz penetraba en todo
Cantabas sobre vientos marinos, ilusiones y melancolía
Como nadie más... jamás lo hará
Cantabas tristeza y calles melancólicas
Cantabas sobre banderas y soldados
También cantabas valiente, exultante
Cantabas el anhelo
Lo vi

Cómo cantabas, fadista
Cómo lo hacías
Y cómo tu voz llegaba hasta las estrellas
Y más profundo que el mar
Cómo estabas allí, fadista
Cómo lo hacías
Y cómo eras... cómo jamás te olvidaré

Escrita por: