Samen thuis
Zo kwamen ze dan samen thuis
Verloren in hun eigen huis
Opeens, na 't feest, waren ze oud
Hun jongste was die dag getrouwd
De moeder hield haar tranen in
Begoot haar plantjes zonder zin
En vader vluchtte naar de schuur
Maar vond ook daar toch rust noch kuur
Het einde volgt op het begin
Zelfs in het allerfijnst gezin
Worden de kind'ren eenmaal groot
En vliegen weg van moeders schoot
Zo zaten ze dan samen thuis
Een grijze hond, een grijze muis
't Was of de kamer, groot en leeg
Als hun gezichten rimpels kreeg
Zo zaten ze dan samen thuis
Vaak 's avonds zwijgend voor de buis
Want de tv stond dikwijls aan
Om lange stiltes te doorstaan
Hun zoons waren ver weg getrouwd
In Weert, in Sneek, in Oosterhout
Ze waren ze niet werk'lijk kwijt
Ze schreven heus van tijd tot tijd
Zo leefden ze dan samen thuis
Soms hielp hij haar bij werk in huis
En veegde zelf de vloeren aan
Dat had hij vroeger nooit gedaan
Zo leefden ze dan samen thuis
Opnieuw verliefd, weer net zo kuis
En schuchter als aan het begin
Na veertig jaren trouwe min
Zo leefden zij te zamen voort
Hun milde herfst door niets verstoord
Al weten zij dat morgen al
Maar eentje overblijven zal
Juntos en casa
Así fue como llegaron juntos a casa
Perdidos en su propio hogar
De repente, después de la fiesta, se sintieron viejos
Su hijo menor se había casado ese día
La madre contuvo sus lágrimas
Regó sus plantas sin sentido
Y el padre huyó al cobertizo
Pero allí tampoco encontró paz ni cura
El final sigue al principio
Incluso en la familia más feliz
Los hijos crecen alguna vez
Y vuelan lejos del regazo de la madre
Así que se quedaron juntos en casa
Un perro gris, un ratón gris
Era como si la habitación, grande y vacía
Adquiriera arrugas como sus rostros
Así que se quedaron juntos en casa
A menudo en silencio frente al televisor por las noches
Porque la televisión solía estar encendida
Para soportar largos silencios
Sus hijos se habían casado lejos
En Weert, en Sneek, en Oosterhout
No los habían perdido realmente
Ellos escribían de vez en cuando
Así vivieron juntos en casa
A veces él la ayudaba con las tareas del hogar
Y él mismo barría los pisos
Algo que nunca había hecho antes
Así vivieron juntos en casa
De nuevo enamorados, tan castos como al principio
Y tímidos como al principio
Después de cuarenta años de amor fiel
Así continuaron viviendo juntos
Su apacible otoño sin ser perturbado por nada
Aunque saben que mañana
Solo uno de ellos quedará