Maravilhas do Mundo
Deus fez o céu e fez o amor e deu pra noite a lua
Em sete dia criou as maravilhas do mundo
Mandou o homem pra terra mas tão só ele ficou
Viu que faltava uma coisa fez a mulher essa flor
Ela nasceu com a magia do encanto
E de um arco-íris, linda despertou e no paraíso
Fez sua morada e a primavera toda perfumou
E homem que estava ali sozinho naquela tarde
Aquela deusa encontrou ela correu abriu seu braços
Pra ele e sem ela nunca mais ele ficou
O que seria do homem se lhe faltasse essa flor mulher?
Não existiria poesia pois ela é a musa que o poeta
Quer ela uma força divina a obra mas prima
Que Deus inventou a mais bonita escultura
Doce criatura mulher é amor
Wonderen van de Wereld
God maakte de hemel en maakte de liefde en gaf de nacht de maan
In zeven dagen creëerde hij de wonderen van de wereld
Stuurde de man naar de aarde maar zo alleen bleef hij daar
Zag dat er iets ontbrak, maakte de vrouw, die bloem
Ze werd geboren met de magie van betovering
En uit een regenboog, prachtig ontwaakte ze en in het paradijs
Maakte ze haar huis en vulde de lente met geur
En de man die daar alleen was op die middag
Die godin vond hij, ze rende en opende haar armen
Voor hem en zonder haar bleef hij nooit meer alleen
Wat zou er van de man zijn als hij die bloem, de vrouw, miste?
Er zou geen poëzie zijn, want zij is de muze die de dichter
Wil, zij een goddelijke kracht, het mooiste werk
Dat God heeft uitgevonden, het mooiste beeldhouwwerk
Lieve schepsel, vrouw, is liefde.