抜錨 (batsubyou)
忘れられぬものだけが
wasurerarenu mono dake ga
美しくはないのでしょう
utsukushiku wa nai no deshou
忘れることばかりが
wasureru koto bakari ga
美しくはないでしょう
utsukushiku wa nai deshou
悲しいことばかりが
kanashii koto bakari ga
人生ではないのでしょう
jinsei de wa nai no deshou
さりとて喜びとは
sarito te yorokobi to wa
比べ往くでしょう
kurabe yuku deshou
船よ 船よ 荒波の中で
fune yo fune yo arashi no naka de
流されずいられたでしょう
nagasarezui rareta deshou
水底に根差す あなたと穿った少女時代
mizusoko ni nezasu anata to ugatta shoujo jidai
さよならする頃
sayonara suru koro
強いられるのは抜錨
tsuyoi rareru no wa bannyō
傷の数を数えて
kizu no kazu wo kazoete
痛みの数 指を折る
itami no kazu yubi wo oru
一つあまり 小指は
hitotsu amari koyubi wa
愛しさのぶんね
itoshisa no bun ne
辛いこともありましょう
tsurai koto mo arimashou
あなたの所為もありましょう
anata no sooi mo arimashou
それでも赤い糸
soredemo akai ito
結 (ゆわ) えているのでしょう
yuwaete iru no deshou
羽よ 花よ
hane yo hana yo
水面に散って
minamo ni chitte
傷の数を数えて
kizu no kazu wo kazoete
痛みの数 指を折る
itami no kazu yubi wo oru
一つあまり 小指は
hitotsu amari koyubi wa
愛しさのぶんね
itoshisa no bun ne
悔やむこともありましょう
kuyamu koto mo arimashou
わたしの所為もありましょう
watashi no sooi mo arimashou
いつかは赤い糸
itsuka wa akai ito
断ち切るのでしょう
tachikiru no deshou
花びらにささやきを
hanabira ni sasayaki wo
哀れみから口づけを
awaremi kara kuchizuke wo
懐かしんではじめて
natsukashinde hajimete
過ぎ行くのでしょう
sugi yuku no deshou
惑うこともありましょう
madowu koto mo arimashou
誰かの所為じゃないでしょう
dareka no soii janai deshou
難しいものですね
muzukashii mono desu ne
愛するということは
aisuru to iu koto wa
Anker lichten
Enkel dat wat je niet kunt vergeten
Is niet altijd mooi, toch?
Alleen vergeten is
Ook niet altijd mooi, toch?
En alleen maar verdriet
Is niet het leven, denk ik
Toch zal vreugde
Vergeleken worden, lijkt me
Schip, oh schip, in de woeste zee
Ben je niet weggespoeld, dacht ik
Verankerd in de diepte, jij en mijn jeugd
Als het moment van afscheid komt,
Is het verplicht om het anker te lichten
Tel de wonden die je hebt
Tel de pijn, vouw je vingers
Een te veel, de kleine vinger
Voor de liefde die ik heb
Er zijn ook veel moeilijke dingen
Misschien ligt het ook aan jou
En toch is die rode draad
Met elkaar verbonden, denk ik
Vleugels, bloemen,
Verspreid over het water
Tel de wonden die je hebt
Tel de pijn, vouw je vingers
Een te veel, de kleine vinger
Voor de liefde die ik heb
Er zijn ook dingen om te betreuren
Misschien ligt het ook aan mij
Uiteindelijk zal die rode draad
Bezwijken, denk ik
Flonkerende bloemblaadjes
Vanuit medelijden, een kus
Verlangend terug naar vroeger
Zal het verstrijken, denk ik
Er zijn momenten van verwarring
Dat ligt niet aan iemand anders
Het is namelijk moeilijk,
Dat is het om liefde te hebben.