L'Échappée
Un jour je me réveillerai, les yeux noirs couleur bitume
Et je pleurerai des larmes de Goudron
Les Poumons noirs
Le cœur engourdi comme un oiseau loin de son nid
L'air pur me Manque, le bruit des gens autour m'angoisse
La ville s'immisce peu à peu dans ce corps maigre qu'est le mien
Obstruant ainsi mes rêveries joyeuses d'un idéal qui s'éteint
Sais-tu de quoi j'ai envie?
De partrir vivre dans les Montagnes, entouré de hauts sapins
Je m'allongerai sur la mousse
Sentirai l'odeur des Champignons, des Fleurs et de la Terre Humide
De Ontsnapping
Op een dag word ik wakker, met ogen zwart als asfalt
En zal ik huilen met tranen van teer
De Zwarte Longen
Het hart verdoofd als een vogel ver van zijn nest
De schone lucht mis ik, het geluid van mensen om me heen maakt me angstig
De stad dringt langzaam binnen in dit magere lichaam van mij
En verstoort zo mijn blije dromen van een ideaal dat vervaagt
Weet je waar ik zin in heb?
Om te vertrekken en te leven in de Bergen, omringd door hoge dennen
Ik zal me neerleggen op het mos
De geur van Paddenstoelen, Bloemen en Vochtige Aarde ruiken
Escrita por: Audrey Hadorn / Fursy Teyssier