Mon Vieux
Dans son vieux pardessus râpé
Il s'en allait l'hiver, l'été
Dans le petit matin frileux
Mon vieux.
Y avait qu'un dimanche par semaine
Les autres jours, c'était la graine
Qu'il allait gagner comme on peut
Mon vieux.
L'été, on allait voir la mer
Tu vois c'était pas la misère
C'était pas non plus l'paradis
Hé oui tant pis.
Dans son vieux pardessus râpé
Il a pris pendant des années
L'même autobus de banlieue
Mon vieux.
L'soir en rentrant du boulot
Il s'asseyait sans dire un mot
Il était du genre silencieux
Mon vieux.
Les dimanches étaient monotones
On n'recevait jamais personne
Ça n'le rendait pas malheureux
Je crois, mon vieux.
Dans son vieux pardessus râpé
Les jours de paye quand il rentrait
On l'entendait gueuler un peu
Mon vieux.
Nous, on connaissait la chanson
Tout y passait, bourgeois, patrons,
La gauche, la droite, même le bon Dieu
Avec mon vieux.
Chez nous y'avait pas la télé
C'est dehors que j'allais chercher
Pendant quelques heures l'évasion
Tu sais, c'est con!
Dire que j'ai passé des années
A côté de lui sans le regarder
On a à peine ouvert les yeux
Nous deux.
J'aurais pu c'était pas malin
Faire avec lui un bout d'chemin
Ça l'aurait pt'être rendu heureux
Mon vieux.
Mais quand on a juste quinze ans
On n'a pas le cœur assez grand
Pour y loger toutes ces choses-là
Tu vois.
Maintenant qu'il est loin d'ici
En pensant à tout ça, j'me dis
J'aim'rais bien qu'il soit près de moi
Papa...
Mijn Oude
In zijn oude versleten jas
Ging hij weg, winter en zomer
In de kleine koude ochtend
Mijn oude.
Er was maar één zondag per week
De andere dagen was het de kost
Die hij verdiende zoals hij kon
Mijn oude.
In de zomer gingen we naar de zee
Je ziet, het was geen ellende
Het was ook geen paradijs
Hé ja, jammer.
In zijn oude versleten jas
Nam hij jarenlang dezelfde bus
Van de voorstad
Mijn oude.
's Avonds, als hij van zijn werk kwam
Zat hij stil zonder een woord
Hij was van het stille soort
Mijn oude.
De zondagen waren eentonig
We ontvingen nooit iemand
Dat maakte hem niet ongelukkig
Denk ik, mijn oude.
In zijn oude versleten jas
Op de dagen dat hij betaald kreeg
Hoorden we hem een beetje schreeuwen
Mijn oude.
Wij kenden het liedje
Alles kwam voorbij, bourgeois, bazen,
Links, rechts, zelfs God zelf
Met mijn oude.
Bij ons was er geen tv
Buiten zocht ik mijn ontsnapping
Voor een paar uur, de vrijheid
Weet je, het is dom!
Te denken dat ik jaren heb doorgebracht
Naast hem zonder naar hem te kijken
We hebben nauwelijks onze ogen geopend
Wij twee.
Ik had het kunnen doen, het was niet slim
Een stukje weg met hem lopen
Dat had hem misschien gelukkig gemaakt
Mijn oude.
Maar als je pas vijftien bent
Heb je niet genoeg ruimte in je hart
Om al die dingen te bevatten
Zie je.
Nu hij hier ver weg is
Denkend aan dit alles, zeg ik
Ik zou willen dat hij dicht bij me was
Papa...
Escrita por: Michelle Senlis, Jean Ferrat, Daniel Guichard