395px

Het Woud

Lescop

La Fôret

Un coup de feu dans la nuit
Une douleur glaciale qui s'élance
La foret soudain qui frémit
Puis s'installe le silence

Tu te tiens là assourdie
Tu prononces la sentence
Le deuxième coup est parti
Et fait bientôt la différence

Dans la foret je te retrouve à l'heure opportune
Un rendez vous improvisé sous la lune
Sourires crispés, situation compliquée
Je sens ton souffle qui me frôle le cou
Un pistolet chargé me caresse la joue
Tu me dis "cette fois c'est moi qui joue"
Dans la foret la première détonation résonne
Un coup de feu puis deux, mon corps qui frissonne
Puis doucement s'écroule

Plus rien, plus un bruit
Personne n'a rien vu par chance
Pour moi maintenant c'est fini
Et tout le monde s'en fout, tu penses!

Te voilà maintenant qui t'enfuis
Tirant ta révérence
La foret de nouveau frémit
Et je profite du silence

Dans la foret je te retrouve à l'heure opportune
Un rendez vous improvisé sous la lune
Sourires crispés, situation compliquée
Je sens ton souffle qui me frôle le cou
Un pistolet chargé me caresse la joue
Tu me dis "cette fois c'est moi qui joue"
Dans la foret la première détonation résonne
Un coup de feu puis deux, mon corps qui frissonne
Puis doucement s'écroule

Het Woud

Een schot in de nacht
Een ijzige pijn die opkomt
Het woud dat plotseling trilt
Dan valt de stilte in

Je staat daar, verdoofd
Je spreekt de uitspraak uit
Het tweede schot is gevallen
En maakt snel het verschil

In het woud vind ik je op het juiste moment
Een geïmproviseerde afspraak onder de maan
Spannende glimlachen, een ingewikkelde situatie
Ik voel je adem die mijn nek raakt
Een geladen pistool streelt mijn wang
Je zegt me: "Deze keer ben ik aan de beurt"
In het woud weerklinkt de eerste knal
Een schot, dan nog een, mijn lichaam dat huivert
En dan valt het langzaam neer

Niets meer, geen geluid
Niemand heeft gelukkig iets gezien
Voor mij is het nu voorbij
En iedereen geeft er niets om, denk je!

Daar ga je nu, die wegvlucht
Je neemt afscheid
Het woud trilt weer
En ik geniet van de stilte

In het woud vind ik je op het juiste moment
Een geïmproviseerde afspraak onder de maan
Spannende glimlachen, een ingewikkelde situatie
Ik voel je adem die mijn nek raakt
Een geladen pistool streelt mijn wang
Je zegt me: "Deze keer ben ik aan de beurt"
In het woud weerklinkt de eerste knal
Een schot, dan nog een, mijn lichaam dat huivert
En dan valt het langzaam neer