The Silence They Carry
He wakes up choking on a scream
But don't wake her, let her dream
She don't know what his eyes have seen
And he won't let the darkness bleed
Coffee shakes inside his hand
While the news plays like quicksand
Another headline, another day
But the blood on his boots never fades away
They carry silence like a stone
Heavy hearts they call their own
No parade, no welcome back
Just memories they can't unpack
And every laugh, and every smile
His armor worn to hide the trial
So if they seem a little strange
It's just the silence
The silence they carry
He's seen children not make it home
He's held hands while souls moved on
He's kicked down doors through smoke and flames
But can't forget a single name
The radio calls and sirens howl
But it's the stillness that breaks him now
No one asks what's in those eyes
Just you good and you'll be fine
Just you good doesn't make sense to me but it's what I hear
They carry silence like a stone
Heavy hearts they call their own
No parade, no welcome back
Just memories they can't unpack
And every laugh and every smile
His armor worn to hide the trial
So if they flinch or drift away
It's just the silence, the silence they carry
You don't see it in the mirror
You don't see it in the light
Close your eyes, and it's still there
Every siren, every fight
They carry silence like a stone
Wounds too deep for flesh and bone
And when the world forgets their pain
They walk alone through fire and rain
So hold them close and hold them true
They're fighting wars they can't undo
And if they never say a word
Just know it's the silence
The silence they carry
To the ones who never told their story
We heard you anyway
De Stilte Die Ze Draag
Hij wordt wakker met een schreeuw in zijn keel
Maar wek haar niet, laat haar dromen
Ze weet niet wat zijn ogen hebben gezien
En hij laat de duisternis niet bloeden
Koffie trilt in zijn hand
Terwijl het nieuws speelt als quicksand
Weer een kop, weer een dag
Maar het bloed op zijn laarzen vervaagt nooit
Ze dragen stilte als een steen
Zware harten die ze hun eigen noemen
Geen parade, geen welkom terug
Alleen herinneringen die ze niet kunnen uitpakken
En elke lach, en elke glimlach
Zijn pantser dat hij draagt om de strijd te verbergen
Dus als ze een beetje vreemd lijken
Is het gewoon de stilte
De stilte die ze dragen
Hij heeft kinderen gezien die niet thuis kwamen
Hij heeft handen vastgehouden terwijl zielen verder gingen
Hij heeft deuren ingetrapt door rook en vlammen
Maar kan geen enkele naam vergeten
De radio roept en sirenes huilen
Maar het is de stilte die hem nu breekt
Niemand vraagt wat er in die ogen zit
Gewoon goed en je komt er wel
Gewoon goed maakt geen zin voor mij, maar dat is wat ik hoor
Ze dragen stilte als een steen
Zware harten die ze hun eigen noemen
Geen parade, geen welkom terug
Alleen herinneringen die ze niet kunnen uitpakken
En elke lach en elke glimlach
Zijn pantser dat hij draagt om de strijd te verbergen
Dus als ze terugdeinzen of wegdrijven
Is het gewoon de stilte, de stilte die ze dragen
Je ziet het niet in de spiegel
Je ziet het niet in het licht
Sluit je ogen, en het is er nog steeds
Elke sirene, elke strijd
Ze dragen stilte als een steen
Wonden te diep voor vlees en bot
En wanneer de wereld hun pijn vergeet
Lopen ze alleen door vuur en regen
Dus houd ze dichtbij en houd ze trouw
Ze vechten oorlogen die ze niet kunnen ongedaan maken
En als ze nooit een woord zeggen
Weet dan dat het de stilte is
De stilte die ze dragen
Voor degenen die nooit hun verhaal hebben verteld
We hebben je toch gehoord