Máscaras
Há um pássaro azul no meu peito que quer sair
Mas eu sou duro demais pra ele
Eu digo, fica aí, não vou deixar ninguém te ver
Há um pássaro azul no meu peito que quer sair
Mas eu meto uísque nele e dou um trago no meu cigarro
E as putas e os garçons e os balconistas dos mercados
Nunca percebem que ele está aqui dentro
Há um pássaro azul no meu peito que quer sair
Mas eu sou duro demais pra ele
Eu digo: Fica quieto, você quer zoar comigo?
Quer foder com meu trabalho?
Há um pássaro azul no meu peito que quer sair
Mas eu sou esperto demais,
Só o deixo sair à noite, às vezes
Enquanto todo mundo está dormindo
Eu digo: Eu sei que você está aí não fique chateado
Então o ponho de volta, mas ele canta um pouco
Aqui dentro, não o deixei realmente morrer
E dormimos juntos assim no nosso pacto secreto
E isso é o bastante pra fazer um homem chorar,
Mas eu não choro, você chora?
Aí velho caderno, olha só quem voltou
Sou só eu escrevendo pra ver se o tempo passou
São três da matina e eu ainda tô aqui
Esvaziando minha mente pra ver se consigo dormir
Ultimamente tá foda, cê sabe, mais que o normal
Na minha mente o mundo roda, cê sabe, um temporal
Mas, mantenho a fachada, escrever é minha cura
Os rabiscos aqui me protegem da loucura
Me escondo nas palavras, então tiro a máscara
De sem sentimentos, aquela mentira clássica
Que tu sabe como é, me protege de tudo
Sei lá, tu me conhece, nunca me dei bem com o mundo
Os fantasmas do passado que sempre me perseguem
Me sinto tipo Adão, fora do Jardim do Éden
Mas engulo a seco a raiva, o ódio e a dor também
E se alguém perguntar, digo: firmão, tá tudo bem
Você sabe o meu nome, mas não sabe quem eu sou
Me conhece só por fora, desconhece a minha dor
Dos meus olhos sabe a cor, desconhece o que eu vi
Não sabe por onde andei pra chegar até aqui(2x)
No fim a vida é dura, é assim e não tem jeito
Cada um conhece bem a dor que carrega no peito
Se nasci um bom sujeito, não lembro, não sei
Pra paz não levo jeito, muita treta já causei
Só que isso cansa, só que isso esgota
Nesse mundo imundo cê tem quer olhos nas costas
Seguir o teu caminho, mesmo pisando em espinhos
Entender que é assim, tu nasce e morre sozinho
Quem dizia ser amigo arregou na hora da luta
Quem jurava amor eterno, era só mais uma puta
Quem falava estar comigo em qualquer dificuldade
Desapareceu na primeira oportunidade
E ainda me perguntam porque eu sou assim
E ainda me perguntam porque só confio em mim
Mas engulo a seco a raiva, o ódio e a dor também
E se alguém perguntar, digo: firmão, tá tudo bem
Você sabe o meu nome, mas não sabe quem eu sou
Me conhece só por fora, desconhece a minha dor
Dos meus olhos sabe a cor, desconhece o que eu vi
Não sabe por onde andei pra chegar até aqui(2x)
Calma na alma? Pera, não é bem assim
Minha alma tem tempestade, e isso nunca tem fim
Fazer tudo sozinho já virou ate um vicio
Narcisismo, é... O pior é que eu gosto disso
Eles são água e eu sou óleo, to num mundo paralelo
Pessoas vem, pessoas vão, e eu aqui, só observo
Acompanho com os olhos esse ritmo constante
Mentes vazias querendo ser interessantes
Mudei o padrão, blindei meu coração
Entre falso ou verdadeiro escolhi a solidão
Prefiro os meus fones, o ferro nunca é ingrato
Onde babaca é estrela eu prefiro o anonimato
O dia amanhece, com a máscara encaro o mundo
E isso me afasta de gente sem conteúdo
Então engulo raiva, o ódio e a dor também
E se alguém me perguntar, digo: firmão, tá tudo bem
Você sabe o meu nome, mas não sabe quem eu sou
Me conhece só por fora, desconhece a minha dor
Dos meus olhos sabe a cor, desconhece o que eu vi
Não sabe por onde andei pra chegar até aqui(2x)
Maskers
Er zit een blauwe vogel in mijn borst die wil ontsnappen
Maar ik ben te hard voor hem
Ik zeg, blijf daar, ik laat niemand je zien
Er zit een blauwe vogel in mijn borst die wil ontsnappen
Maar ik geef hem whisky en neem een trek van mijn sigaret
En de hoeren en de obers en de winkeliers
Zien nooit dat hij hier binnen is
Er zit een blauwe vogel in mijn borst die wil ontsnappen
Maar ik ben te hard voor hem
Ik zeg: Blijf stil, wil je me in de problemen brengen?
Wil je mijn werk verknallen?
Er zit een blauwe vogel in mijn borst die wil ontsnappen
Maar ik ben te slim,
Ik laat hem alleen 's nachts vrij, soms
Terwijl iedereen slaapt
Ik zeg: Ik weet dat je daar bent, wees niet boos
Dus stop ik hem weer terug, maar hij zingt een beetje
Hier binnen, ik heb hem niet echt laten sterven
En zo slapen we samen in ons geheime pact
En dat is genoeg om een man te laten huilen,
Maar ik huil niet, jij wel?
Hé oude schrift, kijk wie er terug is
Het is gewoon ik die schrijf om te zien of de tijd voorbij is
Het is drie uur 's nachts en ik ben nog steeds hier
Mijn geest leegmaken om te zien of ik kan slapen
De laatste tijd is het kut, je weet wel, meer dan normaal
In mijn hoofd draait de wereld, je weet wel, een storm
Maar ik houd de schijn op, schrijven is mijn genezing
De krabbels hier beschermen me tegen de gekte
Ik verstop me in de woorden, dus haal ik de masker af
Van gevoelloos, die klassieke leugen
Die je weet hoe het is, beschermt me tegen alles
Geen idee, je kent me, ik heb nooit goed kunnen opschieten met de wereld
De spoken uit het verleden die me altijd achtervolgen
Ik voel me als Adam, buiten de Hof van Eden
Maar ik slik de woede, de haat en de pijn ook door
En als iemand vraagt, zeg ik: alles goed, het is prima
Je weet mijn naam, maar je weet niet wie ik ben
Je kent me alleen van buiten, kent mijn pijn niet
Van mijn ogen weet je de kleur, kent niet wat ik heb gezien
Weet niet waar ik ben geweest om hier te komen(2x)
Uiteindelijk is het leven hard, zo is het en er is geen weg omheen
Iedereen kent de pijn die hij op de borst draagt
Als ik een goed persoon ben geboren, weet ik niet, ik weet het niet
Voor vrede ben ik niet geschikt, ik heb al veel problemen veroorzaakt
Maar dit is vermoeiend, dit put me uit
In deze vuile wereld moet je ogen op je rug hebben
Volg je eigen pad, ook al loop je over doornen
Begrijp dat het zo is, je wordt geboren en sterft alleen
Wie zei dat hij vriend was, trok zich terug in de strijd
Wie eeuwige liefde zwoer, was gewoon weer een hoer
Wie zei dat hij bij me was in elke moeilijkheid
Verdween bij de eerste kans
En ze vragen me nog steeds waarom ik zo ben
En ze vragen me nog steeds waarom ik alleen in mezelf vertrouw
Maar ik slik de woede, de haat en de pijn ook door
En als iemand vraagt, zeg ik: alles goed, het is prima
Je weet mijn naam, maar je weet niet wie ik ben
Je kent me alleen van buiten, kent mijn pijn niet
Van mijn ogen weet je de kleur, kent niet wat ik heb gezien
Weet niet waar ik ben geweest om hier te komen(2x)
Rust in de ziel? Wacht, zo is het niet
Mijn ziel heeft stormen, en dat eindigt nooit
Alles alleen doen is zelfs een verslaving geworden
Narcisme, ja... Het ergste is dat ik dit leuk vind
Zij zijn water en ik ben olie, ik zit in een parallelle wereld
Mensen komen, mensen gaan, en ik hier, kijk gewoon toe
Ik volg met mijn ogen deze constante ritme
Lege geesten willen interessant zijn
Ik heb de norm veranderd, mijn hart geblindeerd
Tussen vals of echt koos ik de eenzaamheid
Ik geef de voorkeur aan mijn oordopjes, het staal is nooit ondankbaar
Waar de idioot de ster is, geef ik de voorkeur aan anonimiteit
De dag breekt aan, met de masker kijk ik de wereld in
En dat houdt me weg van mensen zonder inhoud
Dus slik ik woede, de haat en de pijn ook door
En als iemand me vraagt, zeg ik: alles goed, het is prima
Je weet mijn naam, maar je weet niet wie ik ben
Je kent me alleen van buiten, kent mijn pijn niet
Van mijn ogen weet je de kleur, kent niet wat ik heb gezien
Weet niet waar ik ben geweest om hier te komen(2x)