Gece Perisi (Night Fairy)
Denize açýlan, penceresi olan ama bütün her tarafý pencere
Tül perdeleri uçuþan uçuk mavi. Ýnanýlmaz güzel bir oda
Biraz önce o odada su varmýþ, deniz. Oraya kadar gelmiþ,
bütün odayý kaplamýþ ama ondan sonra zamaný gelince çekilmiþ.
Denizin býraktýðý neler var. Olamaz!Ýnanýlmaz. Böyle tutuyorum
bi tane deniz kabuðu, kocaman ve nasýl söyleyeyim sana, incecik
Porselenden daha ince, daha da ince, hani biraz deniz kenarýna gidince
þu kadarcýk, þu kadarcýk sarý þeyler buluyorduk. Hatýrladýn mý?
Onlardan daha da ince. Üç tane içiçe girmiþ. Sen onu bir tane zannediyorsun
kocaman bir deniz minaresi. Ah!Görüyorum onlarý, sana göstermek
istiyorum. Hii!!! Dilim tutuluyor ne söyleyeceðimi þaþýrýyorum.
O kadýn arkamda, böyle bir tanesini hafifçe elime alýyorum.
Elime aldýðým anda tuz buz oluyor. Bir kaç ane parçasý kalýyor. Onun
içinden bi tane daha çýkýyot, o da kýrýlýyor, o da kýrýlýyor. Ama
diyorum; "Neden bunu elime aldým? O kadar güzel ki."
Sana göstermek istiyorum. Ve sen gelmeyi o tarafa hiç düþünmüyorsun.
Mecburen onu elime alýyorum ama elime aldýðým anda kýrýlýyor. Her taraf
dolu..Baþka bi tane görüyorum ondan da güzel! Be sefer onu elime alýyorum,
o çok saðlam, hiç birþey olmuyor ona. "Tamam iþte" diyorum. Ama diyorum;
"Ötekini göremedi" Sonra düþünüyorum; "Bu ondan da güzel!". "Ben anlatýrým ona"
diyorum. Tekrar o kabuklara baktým.Ýlhan'cým o kadar güzel kabuklar ki
Dev boyutlarda. Çok güzellerdi. Ama o da çok güzeldi.
"Denizin çekildiði oda"
Son kapýnýn ardýnda, gül kokulu çeyiz sandýðýnýn baþýnda buluþalým.
Bakalým tanýyabilecekmisin beni. Düþünemeyeceðin bir haldeyim.
Krizalit kristalin.
Hada Nocturna
Con vista al mar, con ventana pero todo alrededor ventana
Las cortinas de tul vuelan en un azul pálido increíblemente hermoso
Hace un momento había agua en esa habitación, mar. Había llegado hasta allí,
había cubierto toda la habitación pero luego, cuando llegó el momento, se retiró.
¿Qué dejó el mar? No puede ser! Increíble. Así sostengo
una concha marina, enorme y cómo explicarte, tan delgada
Más delgada que porcelana, aún más delgada, como cuando íbamos un poco a la orilla del mar
y encontrábamos esas pequeñas cosas amarillas. ¿Recuerdas?
Más delgadas que esas. Tres entrelazadas. Tú piensas que es una sola
una gran torre marina. ¡Ah! Las veo, quiero mostrártelas.
¡Uf! Se me traba la lengua, me quedo sin palabras.
Esa mujer detrás de mí, tomo una de ellas suavemente en mi mano.
Al tomarla se deshace en pedazos. Quedan unos pocos fragmentos. De ahí
sale otra más, se rompe, se rompe. Pero
digo: '¿Por qué la tomé en mi mano? Es tan hermosa.'
Quiero mostrártela. Y tú ni siquiera piensas en acercarte por allí.
Me veo obligado a tomarla en mi mano pero al hacerlo se rompe. Todo
está lleno... ¡Veo otra aún más hermosa! Esta vez la tomo en mi mano,
es muy resistente, no le pasa nada. 'Listo' digo. Pero digo:
'No pude ver la otra'. Luego pienso: '¡Esta es aún más hermosa!'. 'Yo se lo contaré'
digo. Vuelvo a mirar esas conchas. Ilhan, eran tan hermosas conchas
De dimensiones gigantes. Eran muy hermosas. Pero esa también lo era mucho.
'La habitación de la retirada del mar'
Detrás de la última puerta, nos encontraremos frente al baúl de dote perfumado a rosas.
A ver si puedes reconocerme. Estoy en un estado que no puedes imaginar.
Cristal de crisalita.