De anderen
Ze praten zoveel
Ze wikken en wegen
Ze denken zo veel
Ze zijn altijd tegen
Ze weten zo veel
Ze zijn met zo veel
De anderen
Over jou en mij
Overwegen zij
Het voor en het tegen
En zon en regen
Kale wijven
Een blik van ijzer
Dode vijvers
Houten lijven
Want weten zij veel
Weten zij veel
Dat we samen
Zon en sneeuw zijn
Dat we samen
Bron en zee zijn
En dat jij mijn lijf doet smelten
Als de dooi het ijs in de gracht
Als jij naar me lacht
Ze ratelen zo veel
Fluisteren en graaien
Ze kakelen zo veel
Luisteren en kraaien
Ze weten zo veel
Ze zijn met zo veel
De anderen
Hun blikken kleven
Aan onze haren
En als we beven
Blijven ze staren
Hoor ze hikken
Achter het behang
Zie ze stikken
Ze zijn zo bang
Want weten zij veel
Weten zij veel
Dat ik je hoor
Al spreek je niet
Dat je me hebt
Al beweeg je niet
Dat ik mij in jou voel smelten
Dat ik dooi als het ijs in de gracht
Als jij naar me lacht
Los demás
Ellos hablan tanto
Pesando y considerando
Piensan tanto
Siempre en contra
Saben tanto
Son tantos
Los demás
Sobre ti y sobre mí
Ellos consideran
Los pros y los contras
Y el sol y la lluvia
Mujeres calvas
Una mirada de hierro
Estanques muertos
Cuerpos de madera
Porque ellos saben tanto
Ellos saben tanto
Que juntos
Somos sol y nieve
Que juntos
Somos fuente y mar
Y que tú haces que mi cuerpo se derrita
Como el deshielo del hielo en el canal
Cuando me sonríes
Ellos parlotean tanto
Susurran y agarran
Cacarean tanto
Escuchan y graznan
Saben tanto
Son tantos
Los demás
Sus miradas se pegan
A nuestro cabello
Y cuando temblamos
Ellos siguen mirando
Escúchalos jadear
Detrás de la pared
Míralos ahogarse
Están tan asustados
Porque ellos saben tanto
Ellos saben tanto
Que te escucho
Aunque no hables
Que me tienes
Aunque no te muevas
Que me siento derretir en ti
Que me derrito como el hielo en el canal
Cuando me sonríes