De onbekende
Hij kwam binnen in je leven
En ging liggen in je lichaam
Zijn dromen zijn als distels
Zijn armen een gevangenis
Maar er is iets in zijn ogen
Waar je geen naam voor hebt
Er is iets in zijn ogen
Waar je geen naam voor hebt
En het jou kent
Hij zegt: in jouw tuin
Wil ik rusten
Och geef me je gras
Schenk me je schaduw
En hij drinkt van je bron
Met een glimlach
Maar zijn leugens zijn koud
Als het licht van de maan
Dat valt door vage ramen
En zijn beloftes
Zijn als dode vliegen
In het spinrag
Van je gedachten
En zijn handen maken
Grote gebaren
Maar zijn vingers zijn dor
Als ze je strelen
En stoppen het glanzende wiel
Van je kermis
Hij kwam binnen in je leven
En ging liggen in je lichaam
Zijn dromen zijn als distels
Zijn armen een gevangenis
Maar er is iets in zijn ogen
Waar je geen naam voor hebt
Er is iets in zijn ogen
Waar je geen naam voor hebt
En het jou kent
Hij zegt: in jouw huid
Wil ik reizen
O wijs me je weg
Leen me je adem
En hij woedt in je hart
Als een windvlaag
Maar zijn woorden zijn vaal
Als het schuim van de zee
Dat rilt op kale stranden
En hij belooft je verre, nieuwe havens
En een zeeman voor al je dromen
Maar de nachten verbranden zijn schepen
En je dromen zijn dood in de morgen
En vluchten met de grijnzende schim van de zeeman
Hij kwam binnen in je leven
En ging liggen in je lichaam
Zijn dromen zijn als distels
Zijn armen een gevangenis
El desconocido
Él entró en tu vida
Y se acostó en tu cuerpo
Sus sueños son como cardos
Sus brazos una cárcel
Pero hay algo en sus ojos
Para lo cual no tienes nombre
Hay algo en sus ojos
Para lo cual no tienes nombre
Y te conoce
Él dice: en tu jardín
Quiero descansar
Oh, dame tu hierba
Regálame tu sombra
Y bebe de tu manantial
Con una sonrisa
Pero sus mentiras son frías
Como la luz de la luna
Que se filtra por las ventanas borrosas
Y sus promesas
Son como moscas muertas
En la telaraña
De tus pensamientos
Y sus manos hacen
Grandes gestos
Pero sus dedos están secos
Cuando te acarician
Y detienen la rueda brillante
De tu feria
Él entró en tu vida
Y se acostó en tu cuerpo
Sus sueños son como cardos
Sus brazos una cárcel
Pero hay algo en sus ojos
Para lo cual no tienes nombre
Hay algo en sus ojos
Para lo cual no tienes nombre
Y te conoce
Él dice: en tu piel
Quiero viajar
Oh, muéstrame tu camino
Préstame tu aliento
Y arremete en tu corazón
Como una ráfaga de viento
Pero sus palabras son tenues
Como la espuma del mar
Que tiembla en playas desoladas
Y te promete puertos lejanos, nuevos
Y un marinero para todos tus sueños
Pero las noches queman sus barcos
Y tus sueños están muertos en la mañana
Y huyen con la sombra sonriente del marinero
Él entró en tu vida
Y se acostó en tu cuerpo
Sus sueños son como cardos
Sus brazos una cárcel