Een grijze lente
Vandaag is het de eerste dag
Dat de wind niet bijt
Vandaag is het de eerste dag
Van een nieuwe tijd
Er stijgen geuren uit de grond
Het eerste licht is warm en blond
Waarom durf ik het huis niet uit
Tel ik de druppels op de ruit
Dit is voor mij een grijze lente
Er zingt een orgel in de wind
Over heel de stad
Er zingen stemmen in de wind
Die ik heb liefgehad
De zon zaait parels op het gras
Er is een feest op elk terras
Waarom voel ik de lente niet
Ik zing alleen mijn oude lied
Dit is voor mij een grijze lente
Ik weet de winter was te lang
Mijn geduld te kort
Ik weet de winter was te lang
Nu het lente wordt
Ik weet dat ik in deze nacht
Te lang op liefde heb gewacht
Ik weet de zon die terugkeert, vindt
Mij als een grijs geworden kind
In deze late grijze lente
Una primavera gris
Hoy es el primer día
Que el viento no muerde
Hoy es el primer día
De un nuevo tiempo
Los olores se elevan desde el suelo
La primera luz es cálida y rubia
¿Por qué no me atrevo a salir de casa?
Contando las gotas en el cristal
Esta es para mí una primavera gris
Un órgano canta en el viento
Por toda la ciudad
Voces cantan en el viento
A quienes he amado
El sol siembra perlas en el pasto
Hay una fiesta en cada terraza
¿Por qué no siento la primavera?
Solo canto mi vieja canción
Esta es para mí una primavera gris
Sé que el invierno fue demasiado largo
Mi paciencia corta
Sé que el invierno fue demasiado largo
Ahora que llega la primavera
Sé que en esta noche
He esperado demasiado tiempo por amor
Sé que el sol que regresa, me encuentra
Como a un niño envejecido por el gris
En esta tardía primavera gris
Escrita por: Boudewijn de Groot / Lennaert H. Nijgh