Een kind van overzee
Indië
Dat m'n leven lang al Indonesië heet
M'n geboorteland waar ik steeds meer van vergeet
Zoals ik overdag al niet meer weet
Wat ik deed
In m'n dromen
Ik droom
Van roze schepen op een palmenstrand
Moeder, kind en speelpop hand in hand
Rijpe mango's; oh, het verre Nederland
Was een nare droom
Een nare droom
Vreemd
Als ik op TV naar al die beelden kijk
De mensen arm, de generaals steenrijk
In een land dat niet op dat van vroeger lijkt
't Leek een droom
Toen ik afscheid nam
Ik zei vaarwel
Waardoor ik ongemerkt gespleten ben
En daardoor een deel van mijzelf niet ken
Alleen soms in mijn slaap hoor ik die stem
Een echo zonder zin of samenhang
Als een vreemdeling die nergens aarden kan
En rusteloos een plek blijf zoeken
Die niet meer bestaat
Ik droom
Van verzoening tussen haast en kassian
Tussen Hollands bollenveld en palmenstrand
Waar het hart de rust krijgt waar het naar verlangt
Op een dag
Op een dag
Un niño de ultramar
Indonesia
Que toda mi vida ha sido llamada Indonesia
Mi tierra natal de la que cada vez olvido más
Como durante el día ya no recuerdo
Lo que hice
En mis sueños
Sueño
Con barcos rosados en una playa de palmeras
Madre, niño y muñeca de la mano
Mangos maduros; oh, la lejana Holanda
Fue una pesadilla
Una pesadilla
Extraño
Cuando veo en la televisión todas esas imágenes
La gente pobre, los generales ricos como piedra
En un país que ya no se parece al de antes
Parecía un sueño
Cuando me despedí
Dije adiós
Lo que me ha dividido sin darme cuenta
Y por eso no conozco una parte de mí mismo
Solo a veces en mi sueño escucho esa voz
Un eco sin sentido ni coherencia
Como un extranjero que no puede arraigar en ningún lugar
Y sigue buscando inquieto
Un lugar que ya no existe
Sueño
Con la reconciliación entre la prisa y la compasión
Entre los campos de tulipanes holandeses y la playa de palmeras
Donde el corazón encuentra la paz que anhela
Algún día
Algún día