Mijn vader zei
Mijn vader zei: de noordewind
Verstuift het hoge duin bij Scheveningen
Bij Scheveningen, zo hard m'n kind
Dat je niet weet of 't stuift
Of dat de zee het voorwaarts schuift
Het is die wind
Die met zijn adem-noord
In de ogen boort
Van man en kind
En die zijn klokkenspel van noorderkou
Doet tinkelen in hun ogenblauw
Mijn vader zei: de noordewind
Doet de aarde kantelen rond Gent en Brugge
Rond Gent en Brugge blaast noord de wind
En woelt de aarde bloot
Om 't groot belfroot van Gent en Brugge
De meisjes hier
Geeft hij de kalme blik
Van stadjes oud
En winterkoud:
Hun breekbaar haar klost hij met stramme hand
Tot Brussels kant, tot Brussels kant
Mijn vader zei: de noordewind
Scheurde het oude land tussen Zeebrugge
Tussen Zeebrugge blies noord de wind
En scheurde 't oude land
Tussen Zeebrugge en Engeland
En Londen is
Niet meer als voor die vloed
Het bolwerk dat
Brugge behoedt
Maar Londen werd een buitenwijk van Brugge
Verzonken in de Noordzeevloed
Mijn vader zei: de noordewind
Zal straks mijn zielloos lijf ter aarde dragen
Hij neemt mij mee, de noordewind
En draagt mij tot aan zee
Begraaft me aan de rand van 't strand
De noordewind
Maakt mij straks kapitein
Van 'n wering die
De golven breekt
De noordewind maakt van mijn lijk een dijk
Die jullie warme tranen breekt
Mi padre dijo
Mi padre dijo: el viento del norte
Atrapa la alta duna en Scheveningen
En Scheveningen, tan fuerte, hijo mío
Que no sabes si se levanta
O si el mar lo empuja hacia adelante
Es ese viento
Que con su aliento del norte
Perfora los ojos
De hombre y niño
Y hace tintinear su campanario de frío norte
En sus ojos azules
Mi padre dijo: el viento del norte
Hace que la tierra se incline alrededor de Gante y Brujas
Alrededor de Gante y Brujas sopla el viento del norte
Y revuelve la tierra desnuda
Para la gran torre de Gante y Brujas
A las chicas aquí
Les da la mirada tranquila
De pueblos antiguos
Y frío invernal:
Su frágil cabello lo enreda con mano firme
Hasta el encaje de Bruselas
Mi padre dijo: el viento del norte
Rasgó la antigua tierra entre Zeebrugge
Entre Zeebrugge sopló el viento del norte
Y rasgó la antigua tierra
Entre Zeebrugge e Inglaterra
Y Londres ya no es
Como antes de esa inundación
La fortaleza que
Protegía a Brujas
Pero Londres se convirtió en un suburbio de Brujas
Hundido en la marea del Mar del Norte
Mi padre dijo: el viento del norte
Pronto llevará mi cuerpo sin alma a la tierra
Me llevará, el viento del norte
Y me llevará hasta el mar
Me enterrará en el borde de la playa
El viento del norte
Pronto me convertirá en capitán
De un dique que
Rompe las olas
El viento del norte convierte mi cuerpo en un dique
Que rompe vuestras cálidas lágrimas