Niemand
Niemand komt naar mij.
Niemand maakt me blij.
Nooit een hand die streelt.
Nooit een mond die lacht.
Niemand komt naar mij.
Niemand maakt me blij.
Wie weet dat je leeft,
als niemand om je geeft.
Ik wil graag uitgaan.
En als anderen leven.
Maar ik ben bang in het gewoel.
Dan komt die angst en dat vreemd gevoel.
Niemand komt naar mij.
Niemand maakt me blij.
Wie weet dat je leeft,
als niemand om je geeft.
Ik wil een vrouw zijn,
die bij een man hoort.
Ik hoop maar steeds dat ik mijn naam,
opeens hoor fluisteren aan een raam.
Niemand komt naar mij.
Niemand maakt me blij.
Nooit een hand die streelt.
Nooit een mond die lacht.
Kom, kom toch bij mij.
Kom maak me nu blij.
kWeet hoe goed je leeft,
als iemand om je geeft.
Kom nu toch naar mij,
maak me jong en blij,
reik je hand die streelt,
kus mijn mond en lach…
Nadie
Nadie viene a mí.
Nadie me alegra.
Nunca una mano que acaricia.
Nunca una boca que sonríe.
Nadie viene a mí.
Nadie me alegra.
¿Quién sabe que estás vivo,
cuando nadie se preocupa por ti?
Quiero salir.
Y ver a los demás vivir.
Pero tengo miedo en la multitud.
Entonces llega ese miedo y esa extraña sensación.
Nadie viene a mí.
Nadie me alegra.
¿Quién sabe que estás vivo,
cuando nadie se preocupa por ti?
Quiero ser una mujer,
que pertenece a un hombre.
Espero constantemente escuchar mi nombre,
de repente susurrado en una ventana.
Nadie viene a mí.
Nadie me alegra.
Nunca una mano que acaricia.
Nunca una boca que sonríe.
Ven, ven a mí.
Ven y hazme feliz ahora.
Sé lo bien que vives,
cuando alguien se preocupa por ti.
Ven ahora a mí,
hazme sentir joven y feliz,
extiende tu mano que acaricia,
besa mi boca y ríe...