395px

Casa de Piedra

Lilith (Polônia)

Dom Z Kamieni

W wietrze b³±dz± my¶li me
W d³oniach mych p³omienie
W oczach b³yszczy czarna noc
Marzeñ mych spe³nienie

Ogród wonny pe³en ró¿
¬róde³ ch³odnych cichy szept
Lodowatej wody dotyk
Zmywa z cia³a grzech

Nie czuj±c nic przemierzam
Nieskoñczono¶æ martwych ³±k
Za mn± zosta³ dawny czas
Czym jest dobro czym jest z³o

W sercu gra pradawny duch
Deszczem niebo p³acze
Cisza wokó³ boli mnie
I kolorów nie zobaczê

Kamieñ zimn± skórê ma
Martwy kiedy¶ bia³y bez
Wokó³ tysi±c twarzy z³ych
Nago¶æ moich ³ez

¦nieg ciê¿ki jak o³ów
Uderza smutn± twarz
Nie topnieje na mej piersi
Ju¿ nie pierwszy raz

W p³aszczu d³ugim kryjê siê
Ciê¿kim jak noc samotna
Kwiaty wokó³ usychaj±
Brak im ³ez mych kropli

Nie ogl±dam siê za siebie
Tam gdzie demon stary ¶pi
Smok co krwawym ogniem zionie
Pal±c moje sny

Wiatr skrzyd³ami przeci±³ mg³ê
Lec±c tu¿ nad sercem mym
Czym jest dobro czym jest z³o
P³onie stos minionych chwil

Nie wiem czy powstanê znów
Jak z popio³ów swoich Fenix
Z grobu zimnych marzeñ mych
I zatañczê taniec ziemi

Kamieñ zimn± skórê ma
Martwy kiedy¶ bia³y bez
Wokó³ tysi±c twarzy z³ych
Nago¶æ moich ³ez

¦nieg ciê¿ki jak o³ów
Uderza smutn± twarz
Nie topnieje na mej piersi
Ju¿ nie pierwszy raz

Teraz idê w góry by
Tam przed ¶wiatem ukryæ siê
Gdzie samotny dom z kamieni
Ju¿ na wieki schroni mnie

Casa de Piedra

En el viento se pierden mis pensamientos
En mis manos arde el fuego
En mis ojos brilla la negra noche
El cumplimiento de mis sueños

El jardín fragante lleno de rosas
Susurro silencioso de las sombras frías
El toque del agua helada
Lava los pecados de mi cuerpo

Sin sentir nada atravieso
La eternidad de los campos muertos
Detrás de mí queda el tiempo pasado
¿Qué es el bien, qué es el mal?

En el corazón juega un antiguo espíritu
El cielo llora con la lluvia
El silencio a mi alrededor me duele
Y no veo los colores

La piedra tiene una piel fría
Muerta, alguna vez blanca e inmaculada
Alrededor, mil rostros malvados
La desnudez de mis lágrimas

La nieve pesada como plomo
Golpea mi triste rostro
No se derrite en mi pecho
Ya no es la primera vez

Me escondo en un largo abrigo
Tan pesado como la noche solitaria
Las flores a mi alrededor se marchitan
Les faltan las lágrimas de mis gotas

No miro hacia atrás
Donde el viejo demonio duerme
El dragón que exhala fuego sangriento
Quemando mis sueños

El viento corta la niebla con sus alas
Volando justo sobre mi corazón
¿Qué es el bien, qué es el mal?
Arde la hoguera de momentos pasados

No sé si renaceré de nuevo
Como el Fénix de mis cenizas
De la tumba de mis sueños fríos
Y bailaré la danza de la tierra

La piedra tiene una piel fría
Muerta, alguna vez blanca e inmaculada
Alrededor, mil rostros malvados
La desnudez de mis lágrimas

La nieve pesada como plomo
Golpea mi triste rostro
No se derrite en mi pecho
Ya no es la primera vez

Ahora voy a las montañas
Para esconderme del mundo
Donde una solitaria casa de piedra
Me refugiará por siempre

Escrita por: