11th Of July, 1302 (De Vlaamse Leeuw)
Zij zullen hem niet temmen, de fiere Vlaamse Leeuw,
Al dreigen zij zijn Vrijheid met Kluisters en geschreeuw,
Zij zullen hem niet temmen, zolang een Vlaming Leeft,
Zolang de Leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.
[Chorus:]
11th of July, 1302
11th of July
De Tijd verslindt de steden, geen tronen blijven staan,
De Legerbenden sneven, een volk zal nooit vergaan,
De Vijand trekt te Velde, omringd van Doodsgevaar
Wij lachen met zijn Woede, de Vlaamse Leeuw is Daar.
Hij strijdt nu Duizend jaren voor Vrijheid, Land en God,
En nog zijn zijne krachten in al haar Jeugdgenot,
Als zij hem machteloos denken en tergen met een schop,
Dan richt hij zich bedreigend en Vrees'lijk voor hen op.
[Chorus:]
11th of July, 1302
11th of July
Wee hem, de onbezonnen, die Vals en vol Verraad,
De Vlaamse Leeuw komt strelen en trouweloos hem Slaat,
Geen enk'le Handbeweging die hij uit 't oog verliest,
En voelt hij zich getroffen, Hij stelt zijn Maan en Briest.
Het Wraaksein is gegeven, Hij is hun tergen moe,
Met Vuur in 't Oog, met Woede springt Hij den Vijand toe,
Hij Scheurt, Vernielt, Verplettert, Bedekt met Bloed en Slijk,
En Zegepralend grijnst hij op 's vijands trillend Lijk.
[Chorus:]
11th of July, 1302
11th of July
Zij zullen hem niet temmen, de fiere Vlaamse Leeuw,
Al dreigen zij zijn Vrijheid met Kluisters en geschreeuw,
Zij zullen hem niet temmen, zolang een Vlaming Leeft,
Zolang de Leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.
11 de julio de 1302 (El León Flamenco)
No podrán domarlo, el orgulloso León Flamenco,
Aunque amenacen su Libertad con cadenas y gritos,
No podrán domarlo, mientras un Flamenco viva,
Mientras el León pueda arañar, mientras tenga dientes.
[Estribillo:]
11 de julio de 1302
11 de julio
El Tiempo devora las ciudades, ningún trono permanece,
Los ejércitos caen, un pueblo nunca perecerá,
El Enemigo avanza, rodeado de peligro de muerte,
Nosotros nos reímos de su furia, el León Flamenco está aquí.
Ha luchado mil años por Libertad, Tierra y Dios,
Y aún conserva sus fuerzas en toda su juventud,
Cuando lo creen impotente y lo provocan con una patada,
Entonces se levanta amenazante y terrible para ellos.
[Estribillo:]
11 de julio de 1302
11 de julio
Ay de aquel imprudente, que falso y lleno de traición,
Acaricia al León Flamenco y deslealmente lo golpea,
No pierde de vista ni un solo movimiento,
Y si se siente herido, muestra su ira y brama.
La señal de venganza ha sido dada, está harto de provocaciones,
Con fuego en los ojos, con furia se lanza sobre el Enemigo,
Desgarra, destruye, aplasta, cubierto de sangre y lodo,
Y triunfante sonríe sobre el cadáver tembloroso del enemigo.
[Estribillo:]
11 de julio de 1302
11 de julio
No podrán domarlo, el orgulloso León Flamenco,
Aunque amenacen su Libertad con cadenas y gritos,
No podrán domarlo, mientras un Flamenco viva,
Mientras el León pueda arañar, mientras tenga dientes.