Anna
Anna lachte bloemen uit de grond
Anna, die zong vlinders uit haar mond
Anna, die kon van mijn haar mooie vlechten maken
Die links en rechts en zonder angst in de wereld staken
Ze heeft mijn jurken stijf gesteven
Heeft mijn knieen schoon geboend
Kouwe handen warm gewreven
Blauwe plekken weg gezoend
Met Anna, op mijn kleine klompen, hand in hand op pad
Nooit meer bang voor boze wolven
Omdat ik Anna had
Anna, toe, vertel nog wat
Anna, ga niet weg
Anna, als ik jou niet had
En als ik je nou zeg
Dat daarachter in de hoek
Vlak bij het gordijn
In het donker altijd iets beweegt
Waarvoor ik bang moet zijn
Anna, leg je dikke armen om mijn kinderlijf
Anna, toe, vertel nog wat
Toe nou Anna
Blijf
Anna lachte bloemen uit de grond
Anna, die zong vlinders uit haar mond
Wat Anna's boerenblauwe ogen in het donker zagen
Dat waren de verhalen waar kinderen om vragen
Waar ze zoet door slapen gaan
Waardoor het spook verdwijnt
De engelen op wacht gaan staan
Totdat de zon weer schijnt
't Was Anna's boerenbonte liefde waar het hem in zat
Nooit meer bang voor boze wolven
Omdat ik Anna had
Anna, die is weggegaan
Op een dag in mei
Met Gerrit Harmsen meegegaan
En het hielp niet of ik zei
Dat daarachter in de hoek
Vlak bij het gordijn
In het donker altijd iets bewoog
Waarvoor ik bang moest zijn
En ik weet het zeker, Anna, dat spook daarachter bij 't gordijn
Heeft jarenlang z'n kans afwachtend
Gerrit Harmsen moeten zijn
Anna lachte bloemen uit de grond
Anna, die zong vlinders uit haar mond
Anna trouwde Gerrit Harmsen op een warme zomerdag
En ik moest kleine bloemen strooien en dacht
Dat iedereen het zag
Hoe ik ze alleen liet vallen
Met handenvol aan Anna's kant
Op een pad van kleine bloemen
Verdween ze uit mijn kinderland
En Gerrit, stijf gearmd met Anna, plechtig door het middenpad
Was nooit meer bang voor boze wolven
Omdat hij Anna had
Anna lachte bloemen uit de grond
Anna, die zong vlinders uit haar mond
Anna, die kon van mijn haar mooie vlechten maken
Die links en rechts en zonder angst in de wereld staken
Anna
Anna
Anna reía flores del suelo
Anna, cantaba mariposas de su boca
Anna, podía hacer trenzas hermosas con mi cabello
Que se destacaban sin miedo en el mundo
Ella planchaba mis vestidos con firmeza
Limpiaba mis rodillas
Frotaba mis manos frías para calentarlas
Besaba mis moretones
Con Anna, en mis pequeños zuecos, de la mano en el camino
Nunca más temía a los lobos malos
Porque tenía a Anna
Anna, por favor, cuéntame más
Anna, no te vayas
Anna, si no te tuviera
Y si te digo ahora
Que allí detrás en la esquina
Cerca de la cortina
Siempre hay algo moviéndose en la oscuridad
Por lo que debo temer
Anna, abraza mi cuerpo infantil con tus brazos gruesos
Anna, por favor, cuéntame más
Por favor Anna
Quédate
Anna reía flores del suelo
Anna, cantaba mariposas de su boca
Lo que los ojos azules de Anna de granjera veían en la oscuridad
Eran las historias que los niños pedían
Con las que dulcemente se dormían
Haciendo que los fantasmas desaparecieran
Los ángeles en espera se ponían
Hasta que el sol volvía a brillar
Era el amor de granjera de Anna lo que importaba
Nunca más temía a los lobos malos
Porque tenía a Anna
Anna, se fue un día
En mayo
Se fue con Gerrit Harmsen
Y no importaba si decía
Que allí detrás en la esquina
Cerca de la cortina
Siempre había algo moviéndose en la oscuridad
Por lo que debía temer
Y estoy seguro, Anna, que el fantasma detrás de la cortina
Estuvo esperando su oportunidad durante años
Para ser Gerrit Harmsen
Anna reía flores del suelo
Anna, cantaba mariposas de su boca
Anna se casó con Gerrit Harmsen en un cálido día de verano
Y tuve que esparcir pequeñas flores y pensé
Que todos lo veían
Cómo las dejaba caer solamente
Con puñados al lado de Anna
En un camino de pequeñas flores
Ella desapareció de mi tierra infantil
Y Gerrit, firmemente unido a Anna, solemnemente por el pasillo central
Nunca más temía a los lobos malos
Porque tenía a Anna
Anna reía flores del suelo
Anna, cantaba mariposas de su boca
Anna, podía hacer trenzas hermosas con mi cabello
Que se destacaban sin miedo en el mundo
Anna