Si arribeu
Si arribeu en la vida
més lluny d'on pugui arribar,
moriré molt gelós
del que m'hàgiu avançat,
que no em sabré resignar
a no ser el millor vianant,
l'atleta més fornit
i el més frondós amant.
I no em vulgueu consolar,
només digueu-me, si de cas,
tot allò que hàgiu vist
i jo no podré mirar:
la fondària dels rius
que els meus peus no mullaran,
la fragància del cos que no podré estimar,
la immensitat d'un cel
en el qual mai no he volat,
les espurnes d'un foc
que no m'hauran cremat,
les barques que a la mar
no podré amarinar.
No em doneu consol,
no em sabré consolar.
I perquè sé que vosaltres
anireu més lluny que jo,
estic gelós i content,
molt gelós i content
de la sort que heu tingut,
de la sort que tindreu,
que tanmateix sé que mai
no he estat fornit atleta,
ni tan sols digne amant,
només un vianant.
Wenn ihr ankommt
Wenn ihr im Leben ankommt
weiter als ich je gelangen kann,
werde ich sehr eifersüchtig sein
auf das, was ihr mir voraus habt,
ich werde mich nicht damit abfinden
nicht der beste Wanderer zu sein,
das stärkste Tier
und der üppigste Liebhaber.
Und wollt mich nicht trösten,
sagt mir einfach, falls es geht,
alles, was ihr gesehen habt
und ich nicht sehen kann:
die Tiefe der Flüsse,
die meine Füße nicht benetzen werden,
die Duftnote des Körpers, den ich nicht lieben kann,
die Unendlichkeit eines Himmels,
in dem ich nie geflogen bin,
die Funken eines Feuers,
das mich nicht verbrannt hat,
die Boote, die auf dem Meer
ich nicht segeln kann.
Gebt mir keinen Trost,
ich kann mich nicht trösten.
Und weil ich weiß, dass ihr
weiter gehen werdet als ich,
bin ich eifersüchtig und froh,
sehr eifersüchtig und froh
über das Glück, das ihr hattet,
über das Glück, das ihr haben werdet,
denn ich weiß, dass ich nie
ein kräftiger Athlet war,
noch ein würdiger Liebhaber,
sondern nur ein Wanderer.