La edad de oro
La claridad de sus ojos
en los días finales de invierno
fueron su mejor momento
A cada uno de sus movimientos
la vida le reservaba
el papel principal
Turbia mirada de complicidad
Fuego cruzado en la oscuridad
En la lujuria de aquellos dias
entre disparos de cocaína
viciosa y terminal
no tenía rival
Acostumbrada al amanecer
a fiestas con Charme y placer
El Mundo siempre a sus pies
Sueños en plata de ley
Chica mal de casa bien
Lo dice el viejo tango de Gardel
Los amantes que no se entregan
Se abandonan.
De gouden eeuw
De helderheid van haar ogen
in de laatste dagen van de winter
was haar beste moment
Bij elke beweging van haar
had het leven voor haar
de hoofdrol in petto
Verstoorde blik van compliciteit
Vuur kruisend in de duisternis
In de lust van die dagen
tussen schoten van cocaïne
verslavend en dodelijk
had ze geen gelijke
Gewend aan de dageraad
aan feesten met charme en plezier
De wereld altijd aan haar voeten
Dromen in puur zilver
Meisje van slechte komaf
Dat zegt de oude tango van Gardel
De geliefden die zich niet overgeven
Verlaten elkaar.