Pour que Naisse un Bouquet (feat. Alice Duport-Percier)
Le jour viendra où l’on s’efface
D’autres cœurs prendront la place
Le vent porte leur prénom
Sur les ruines de nos chansons
Couleur, silence
Dessin, absence
La vie grandit dans l’ombre
Lorsque nos noms deviennent nombres
Que mon absence serve d’encre pour demain
Quand, de mes mains froides, je peindrai notre fin
Que ton silence serve d’encre pour demain
Quand, de tes mains distantes, tu peindras notre fin
Aux lendemains rêvés
Ceux que j’aime sans les voir briller
Je ne te dis pas
À Dieu, mais à toi
Que de nos rêves brisés
Naissent des bouquets
Pour ceux qui ne cessent de s’aimer
Que ton silence serve d’encre pour demain
Quand, de tes mains distantes, tu peindras notre fin
Ensemble vers demain, les mains vides d’hier
C’est dans nos mains que brille la lumière
Voor een Bloemstuk (feat. Alice Duport-Percier)
De dag zal komen dat we verdwijnen
Andere harten nemen de plaats in
De wind draagt hun naam
Over de resten van onze liedjes
Kleur, stilte
Tekening, afwezigheid
Het leven groeit in de schaduw
Wanneer onze namen nummers worden
Laat mijn afwezigheid inkt zijn voor morgen
Wanneer ik met mijn koude handen ons einde schilder
Laat jouw stilte inkt zijn voor morgen
Wanneer jij met jouw verre handen ons einde schildert
Naar de gedroomde dagen
Diegenen van wie ik hou zonder ze te zien stralen
Ik zeg je niet
Tot ziens, maar tegen jou
Dat uit onze gebroken dromen
Bloemstukken ontstaan
Voor degenen die blijven houden van elkaar
Laat jouw stilte inkt zijn voor morgen
Wanneer jij met jouw verre handen ons einde schildert
Samen naar morgen, met lege handen van gisteren
Het is in onze handen dat het licht straalt
Escrita por: Lorien Testard / Alice Duport-Percier