Ndavy'ai Nderehe'ỹ
Ndéve añónte, mi azucena
Hoy dedico este suspiro
Como nunca he podido
Ne renda ahupity
Hoy por eso, tupãsy
Con las notas de un cautivo
Rehendúta ndéve he'írõ
Ndavy'ái nderehe'ỹ
Hace mucho que he sufrido
Y hasta hoy sigo sufriendo
Solitario voy siguiendo
Che rapemi mombyry
Cuántas veces aiko aguyguy
Por lugares apartados
Ha ha'éko asuspirávo
Ndavy'ái nderehe'ỹ
Esa luna guiadora
Che rapemi ohesapéva
Che mba'embyasy omboguéva
Che jopýramo vy'a'ỹ
Cuántas veces aiko añotỹ
Che ñe'êmi a las hogueras
Ha upéichaháre ha'éva
Ndavy'ái nderehe'ỹ
Eres blanca palomita
De la selva milenaria
La canora solitaria
Reñomíva nde raity
Nde pepo ári ijaty
Toda la dicha y alegría
Chénte kóicha asufríva
Ndavy'ái nderehe'ỹ
Hoy por eso, mi azucena
La distancia y el tiempo
Ya me forma un concierto
Ku ho'ávo pytûmby
Ñaimo'ãnte imboupy
Una ola de recuerdos
Ha ha'éta no ipahaitévo
Ndavy'ái nderehe'ỹ
No Siento Más Que Por Ti
Solo a ti, mi azucena
Hoy dedico este suspiro
Como nunca he podido
Tu camino me atrapa
Hoy por eso, madre
Con las notas de un cautivo
Te llamo si me dices
No siento más que por ti
Hace mucho que he sufrido
Y hasta hoy sigo sufriendo
Solitario voy caminando
Mi camino está lejano
Cuántas veces he llorado
Por lugares apartados
Y así he estado suspirando
No siento más que por ti
Esa luna que guía
Mi camino iluminando
Mi tristeza que me ahoga
Sin tu amor no hay alegría
Cuántas veces he llorado
En mi voz junto a las hogueras
Y por eso he de decir
No siento más que por ti
Eres blanca palomita
De la selva milenaria
La canora solitaria
Que canta en tu trino
Sobre tu pecho se siente
Toda la dicha y alegría
Así he sufrido yo
No siento más que por ti
Hoy por eso, mi azucena
La distancia y el tiempo
Ya me forman un concierto
Con su caída oscura
Solo me queda recordar
Una ola de recuerdos
Y así no habrá final
No siento más que por ti
Escrita por: Emiliano R. Fernàndez