Airiños, Airiños, Aires
Airiños, airiños, aires.
Airiños da miña tierra.
Airiños, airiños, aires.
Airiños, levaime a ela.
Sin ela vivir non podo,
Non podo vivir sin ela;
Que adonde queira que vaia
Cróbeme unha sombra espesa.
Cróbeme unha espesa nube
Tal preñada de tormentas,
Tal de soidás preñada,
Que a miña vida envenena.
Leváime, leváime,airiños,
Como unha folliña seca,
Que seco tamén me puxo
A callentura que queima.
¡ai!, si non me leváis pronto,
Airiños da miña terra
Si non me leváis, airiños,
Quisais xa non me coñesan;
Leváime, leváime, airiños,
Leváime adonde me esperan
Unha nai que por min chora,
Un pai que sin min non alenta,
Un irmán por quen daría
A sangre das miñas venas,
E un amoriño a quen alma
E vida lle prometera.
Si pronto non me levades,
¡ai!, morrerei de tristeza,
Soio nunha terra estraña,
Donde estraño me alumean,
Donde todo canto miro
Todo me di ¡extranxeiro!
¡ai, miña probe casiña!
¡ai, meu puchiño vermello!
Non permitás que aquí morra,
Airiños da miña terra,
Que ainda penso que de morto
Hei de sospirar por ela
Ainda penso, airiños aires,
Que dispois que morto sea,
E aló polo camposanto,
Donde enterrado me teñan,
Pasés na calada noite
Ruxindo entre a folla seca,
Ou murmuxando medrosos
Antre as brancas calaveras;
Inda dispois de mortiño,
Airiños da miña terra,
Heivos de berrar ¡airiños,
Airiños, leváime a ela!
Heivos de berrar ¡airiños,
Airiños, leváime a ela!
Ai lala, lala, lalalala,
Airiños levaime a ela.
Winden, Winden, Winden
Winden, winden, winden.
Winden van mijn land.
Winden, winden, winden.
Winden, neem me mee naar haar.
Zonder haar kan ik niet leven,
Ik kan niet leven zonder haar;
Want waar ik ook ga,
Volgt me een dikke schaduw.
Volgt me een dikke wolk
Vol met stormen,
Vol met eenzaamheid,
Die mijn leven vergiftigt.
Neem me mee, neem me mee, winden,
Als een droog blaadje,
Want ook ik ben verdord
Door de branderigheid die brandt.
Oh!, als jullie me niet snel meenemen,
Winden van mijn land.
Als jullie me niet meenemen, winden,
Misschien kennen ze me dan niet meer;
Neem me mee, neem me mee, winden,
Neem me mee naar waar ze op me wachten,
Een moeder die om me huilt,
Een vader die zonder mij niet kan ademhalen,
Een broer voor wie ik zou geven
Het bloed uit mijn aderen,
En een liefje aan wie ik
Ziel en leven beloofde.
Als jullie me niet snel meenemen,
Oh!, zal ik sterven van verdriet,
Alleen in een vreemd land,
Waar ik vreemd verlicht word,
Waar alles wat ik zie
Me zegt ¡vreemdeling!
Oh, mijn arme huisje!
Oh, mijn kleine rode huisje!
Laat niet toe dat ik hier sterf,
Winden van mijn land,
Want ik denk nog steeds dat ik, als ik dood ben,
Zal zuchten om haar.
Ik denk nog steeds, winden, winden,
Dat nadat ik dood ben,
En daar op het kerkhof,
Waar ze me begraven,
Jullie in de stille nacht
Ruisend tussen het droge blad,
Of fluisterend bang
Tussen de witte schedels;
Zelfs na mijn dood,
Winden van mijn land,
Zal ik jullie roepen ¡winden,
Winden, neem me mee naar haar!
Zal ik jullie roepen ¡winden,
Winden, neem me mee naar haar!
Ai lala, lala, lalalala,
Winden neem me mee naar haar.