Lote
Vozes:
From this moment on
It´s useless to search for understanding
For once, there are no more gaps between existance and its meanings
But steps still have the face of our lord
While we crawl and the time goes, being conquered little by little
Good morning asters and greys, all of you
And welcome to the lote.
Súbito semblante de felicidade que carrego no peito
Satisfeito, com o sabor da vida, eu abro os olhos pra te ver
Distante como a morte do orvalho verde do mundo
Diante de ti, suplício dos deuses, perco a fala
Voracidade de um silêncio que me deixa assim, sem jeito
Pactuando a história do mundo sozinho no berço
Ousasse-me com teu olhar bonito e quieto, pra me dizer
Que queres que essa boca que te chama cala.
Vozes2:
And it doesnt look like fate at all
It´s more like stardust than destined steps
The biggest problem is the quantity of people
That are trapped inside this tiny little life.
Refrão:
Lembra da gente
Trocando idéias e palavras sem sentido
Foi bem assim que começamos nossa história
Na inocência de um povo sem memória.
Súbito semblante de felicidade que carrego no peito
Satisfeito, com o sabor da vida, eu abro os olhos pra te ver
Distante como a morte do orvalho verde do mundo
Diante de ti, suplício dos deuses, perco a fala
Lote
Stemmen:
Vanaf dit moment
Is het nutteloos om naar begrip te zoeken
Want voor eens zijn er geen gaten meer tussen bestaan en zijn betekenissen
Maar stappen hebben nog steeds het gezicht van onze heer
Terwijl we kruipen en de tijd verstrijkt, beetje bij beetje overwonnen
Goedemorgen asters en grijzen, jullie allemaal
En welkom bij de lote.
Plotselinge uitdrukking van geluk die ik op mijn borst draag
Tevreden, met de smaak van het leven, open ik mijn ogen om je te zien
Ver weg als de dood van de groene dauw van de wereld
Voor jou, marteling van de goden, verlies ik mijn stem
Verlangen naar een stilte die me zo ongemakkelijk maakt
De geschiedenis van de wereld alleen in de wieg bezegelen
Durf me aan met jouw mooie en stille blik, om me te zeggen
Dat je wilt dat deze mond die je roept, zwijgt.
Stemmen2:
En het lijkt helemaal niet op het lot
Het is meer als sterrenstof dan voorbestemde stappen
Het grootste probleem is de hoeveelheid mensen
Die gevangen zitten in dit piepkleine leven.
Refrein:
Vergeet ons niet
Ideeën en woorden zonder betekenis uitwisselend
Zo begon ons verhaal
In de onschuld van een volk zonder geheugen.
Plotselinge uitdrukking van geluk die ik op mijn borst draag
Tevreden, met de smaak van het leven, open ik mijn ogen om je te zien
Ver weg als de dood van de groene dauw van de wereld
Voor jou, marteling van de goden, verlies ik mijn stem.