De bokswedstrijd
Je vader het me zondagavond meegenomen
D'r was een bokswedstrijd in het Concertgebouw
D'r was een neger voor uit Afrika gekomen
't Was een gedrang, in het portaal lag ik al flauw
Ik heb tot nou an toe nog niet kunnen beseffen
Waarom d'r zoveel duizend mensen kijken gaan
De mensen vinden het gewoonweg een traktatie
Te zien, hoe ze mekander ongelukkig slaan
Je dooie vader het twee knaken motten schokken
Voordat ie in 't Concertgebouw naar binnen mocht
Hij zei: Ik moet ze van dichtbij mekaar zien knokken
En het een plaasie bij het podium gezocht
Toen nog een heitje neergelegd voor het programma
Dan kan je altijd zien hoe of de bokser hiet
Je moet het intressieke van het spul toch weten
Want anders - seit ie - amuseer je je d'r niet
D'r waren vier gewone touwetjes gespannen
In 't vierkant en dat noemen die lui daar een ring
Aan ied're kant een emmer water met een handdoek
Dat was voor as d'r eentje van zijn stokkie ging
Ineens twee hele naakte gosers op 't schavotje
Ik schrok me mottig, meid, en zei tot pa: Verrek
Had jij me dat niet van te voren kunnen zeggen?
Ik zat te beven met een kleur tot in mijn nek
Ze kregen handschoenen van leer an derlui jatten
'k Zei teuge vader: Jan, ze slaan mekander beurs
Nee, zeit ie, ouwe, die twee zijn niet veel bijzonders
Die slaan niet hard, moeder, dat sijne amateurs
Ze stonden effe bij elkaar in de pesitie
De scheidsrechter die floot, ik zweer je, in een wip
Gaf me die ene an die andere een doffer
Hij miste dadelijk een stukkie onderlip
De kerel werd voor lijk 't schavotje afgedragen
He vader zei: Hij gaf 'm daar een reuzenswing
Hij zat te klappen, toen die stumper op de grond lag
En riep: Bravo. Hoe vin je zo'n ellendeling?
Toen kwamen de beroepsboksers tussen de touwtjes
Je vader zei: Ze waren middenzwaargewicht
Geregeld olifanten, meid, geregeld stieren
Ik kreeg de beverd, meid, ik hield mijn ogen dicht
Larie, die gosers gingen samen aan het rauzen
Bij iedere slag dacht ik: D'r gaat er een om zeep
Die ene kreeg een hengst precies tussen zijn ogen
Je zag geen ogen meer - je zag alleen een streep
Die neger was zijn kaak uit het model geslagen
Die stond te duizelen: 'k zeg: Vader is 't nou uit
Nee, seit ie, vrouw - die ene moet hem blijven knokken
Totdat die heer in 't midden op zijn fluitje fluit
Als ze melkander vastpakten, dat heette klinse
Werde ze dadelijk weer van mekaar gehaald
Ze mosten al die tijd mekaar maar blijven beuken
Voor vasthouwen hebben de mensen niet betaald
De blanke kreeg ineens een raker op zijn tanden
Zijn half gebit lag bij je vader op zijn schoot
En vlak daarop een vrijzetter net in de maagstreek
Toen zei ik: Nou is het gebeurd, nou leit ie dood
Na ied're drie minuten gingen z'effen zitten
Dan lagen ze voor een mirakel op een stoel
Twee kerels stonden dan te zwaaien met een handdoek
Je vader zei: Wat krijgt die neger op zijn smoel
Die zwarte stond maar met zijn vuisten rond te malen
Hij kon niks zien, zei Pa, zijn ogen zaten dicht
Toen gaf ie effen gauw die and're nog een dofslag
D'r kwam een klein fonteintje bloed uit zijn gezicht
In ene sloeg de Amsterdammer achterover
Ze gingen hardop tellen: een, twee, drie, vier, vijf
Bij zes stond die waarachtig weer op zijn poten
En gaf die neger 'n urret op zijn onderlijf
Ik zeg: Ik ga d'r uit, ik kan niet langer aanzien
Dat zo een mens hier tot hachee geslagen wordt
Toen zei je vader: Weet je veel, dat is het fijne
Daar hei jij geen verstand van mens, dat is de sport
De neger het toch de merakelslag gekregen
Je vader sprong toen op zijn stoel en riep: Nok out
Toen ben ik half dood de deuren uitgevlogen
Ik docht dat ik stikte, meid, ik had het zo benauwd
En thuis vroeg ik je vader wie toch die meheer was
Die in het midden stond; toen zei die: Dat is kras
Je bent toch in 't Concertgebouw geweest, niet ouwe?
Wist je niet dat het Willem Mengelberg was?
En midden in de nacht, gaat vader aan het schreeuwen
Word nou es wakker moeder, sta es effen op
Dan zal 'k je wijzen, hoe j'een linkse hoek mot geven
Toen sloeg ik 'm met de pook een kuiltje in zijn kop
'k Zeg: Ouwe suikerbakker, mot je mijn daar brengen?
Ik heb van jullui sport dan geen verstand misschien
Maar ik ga liever fijn een avondje naar Flora
Ga jij maar boksen vent, maar mijn niet meer gezien
La pelea de boxeo
Tu padre me llevó el domingo por la noche
Había una pelea de boxeo en el Concertgebouw
Un negro había venido desde África
Era un tumulto, en el vestíbulo ya me desmayaba
Hasta ahora no he podido comprender
Por qué tantas miles de personas van a ver
La gente simplemente lo considera un espectáculo
Ver cómo se golpean mutuamente desgraciadamente
Tu difunto padre tuvo que pagar dos monedas
Antes de poder entrar al Concertgebouw
Dijo: Debo verlos pelear de cerca
Y buscó un lugar cerca del escenario
Luego dejó una moneda más por el programa
Así siempre puedes ver quién es el boxeador
Debes conocer el interés del asunto
Porque de lo contrario, no te divertirás
Había cuatro cuerdas normales tensadas
En cuadrado, y esos tipos lo llaman un ring
En cada lado un cubo de agua con una toalla
Eso era por si alguno caía desmayado
De repente, dos tipos completamente desnudos en el escenario
Me asusté mucho, chica, y le dije a papá: Maldición
¿No me podrías haber dicho eso de antemano?
Estaba temblando con la cara roja hasta el cuello
Les dieron guantes de cuero en sus manos
Le dije a papá: Juan, se están golpeando fuerte
No, dijo, vieja, esos dos no son gran cosa
No golpean fuerte, madre, son amateurs
Estuvieron un momento en posición juntos
El árbitro pitó, te juro, en un instante
Le dio a uno un golpe al otro
Inmediatamente le faltó un pedazo de labio inferior
El tipo fue llevado como muerto del escenario
Tu padre dijo: Le dio un golpe gigante
Estaba aplaudiendo cuando ese pobre estaba en el suelo
Y gritó: Bravo. ¿Qué opinas de semejante desgraciado?
Luego vinieron los boxeadores profesionales entre las cuerdas
Tu padre dijo: Eran peso medio
A menudo elefantes, chica, a menudo toros
Me puse nerviosa, chica, cerré los ojos
Esos tipos empezaron a pelear juntos
En cada golpe pensaba: Uno de ellos va a morir
Uno recibió un golpe justo entre los ojos
Ya no veías ojos, solo veías una raya
Al negro le habían desencajado la mandíbula
Estaba aturdido: le dije: Papá, ¿ya terminó?
No, dijo, mujer, ese debe seguir peleando
Hasta que el señor en el medio silbe su silbato
Cuando se agarraban, eso se llamaba clinch
Inmediatamente los separaban
Debían seguir golpeándose todo el tiempo
La gente no pagó para abrazarse
El blanco recibió un golpe en los dientes
Su dentadura quedó en el regazo de tu padre
Y luego un golpe directo en el estómago
Entonces dije: Ahora sí, ya está muerto
Después de cada tres minutos se sentaban un rato
Luego milagrosamente se levantaban en una silla
Dos tipos agitaban una toalla
Tu padre dijo: ¿Qué recibirá ese negro en la cara?
Ese negro solo seguía golpeando con los puños
No podía ver, dijo papá, tenía los ojos cerrados
Luego le dio rápidamente otro golpe al otro
Salió un pequeño chorro de sangre de su rostro
De repente, el de Ámsterdam cayó hacia atrás
Empezaron a contar en voz alta: uno, dos, tres, cuatro, cinco
En seis, ese tipo se levantó de verdad
Y le dio al negro un golpe en la entrepierna
Dije: Me voy, no puedo seguir viendo esto
Que a una persona la golpeen hasta dejarla hecha picadillo
Entonces dijo tu padre: ¿Sabes qué? Eso es lo bueno
No entiendes de eso, mujer, eso es deporte
El negro recibió el golpe milagroso
Tu padre se levantó de su silla y gritó: Fuera
Entonces salí corriendo por las puertas medio muerta
Pensé que me ahogaba, chica, estaba tan angustiada
Y en casa le pregunté a tu padre quién era ese señor
Que estaba en el medio; entonces dijo: Eso es increíble
¿No estuviste en el Concertgebouw, no vieja?
¿No sabías que era Willem Mengelberg?
Y en medio de la noche, tu padre empieza a gritar
Despierta ahora, mujer, levántate un momento
Te mostraré cómo dar un golpe izquierdo
Entonces le golpeé con la pala en la cabeza
Dije: Viejo dulcero, ¿me quieres llevar allí?
Quizás no entienda mucho de su deporte
Pero prefiero ir a Flora
Ve a boxear tú, pero yo no vuelvo a verte