Hengelen
Ergens in een negorijtje in de buurt van Appelscha
Was een ongewone actie te bespeuren
Want de visclub 'Aas en Vriendschap', zetelend in de Jordaan
Zou een grote hengelwedstrijd doen gebeuren
Stoere huisvaders met hangsnorren in oud Chinese stijl
Dikke ankerkettings op gevulde buiken
Stonden loerend aan de wallekant met hengels in hun hand
Tussen stillevens van tonnetjes en kruiken
De dobbers deinden in het riet
En dertienstemmig klonk hun lied
refrain:
Hengelen, hengelen, hengelen, aan de waterkant
Hengelen, hengelen, hengelen, tussen 't boerenland
Vroeg in de kleren en vroeg uit de kooi
't Zonnetje schijnt en de lucht ruikt naar hooi
Hengelen, hengelen, hengelen
Heng'len is zo mooi
Ome Dorus blies als voorzitter een martelarenkreet
Op een kinderentrompet uit een bazartje
Dat stond in de statuten, 't was het algemene sein
Dat de wedstrijd moest beginnen met een klaartje
Lange Toon had nog een theepotje voor zijn privegebruik
En daar stond ie zo in tempo aan te likken
Dat de madeliefjes welkten, door zijn ademtocht beroerd
En een baarsje in zijn netje lag te hikken
Doch lyrisch klonk langs sloot en plas
Zijn volle graanjenever-bas
refrain
Loense Nelis had zijn deeg, bereid naar een geheim recept
In zijn wang opdat geen mens er aan kon komen
Iedere keer als hij een deegje aan zijn vishaak wilde doen
Werd die deegbal even uit de safe genomen
In het hete van de wedstrijd slikte hij die aasbal in
Doch beneveld door diverse oude klaren
Stond ie woedend te beweren: Die was uit zijn wang gejat
Wijl er zakkenrollers in 't gezelschap waren
En spoedig lagen tussen 't kroos
Zes lieden zwaar bewusteloos
refrain
Midden in de massaslachting klonk de stem van Ome Hein
"Mot dat zo nou mannen, broeiers, hier vergaderd
Leg toch bij, wij zijn toch uit, nou zien en voelen jullie niks
Van het wonder der natuur dat ons hier nadert
Ruisend zweeft het op ons aan, ik word er koud van langs mijn rug
O! De schoonheid der natuur ontroert mijn ziel zo"
Ieder keek wat hij bedoelde en de stemming werd plots mild
Want het was een boerenmeid van honderd kilo
Toen was de blijheid weer hun deel
Ze neurieden sentimenteel
refrain
Pescando
En algún pueblito cerca de Appelscha
Se podía observar una acción inusual
Porque el club de pesca 'Carnada y Amistad', con sede en la Jordaan
Celebraría un gran concurso de pesca
Valientes padres de familia con bigotes colgantes al estilo chino antiguo
Cadenas de ancla en vientres llenos
Estaban al acecho en la orilla con cañas en mano
Entre bodegones de barriles y jarras
Las boyas se mecían en la caña
Y su canción sonaba en trece voces
Estribillo:
Pescando, pescando, pescando, en la orilla
Pescando, pescando, pescando, entre el campo
Temprano en la ropa y temprano fuera de la cama
El sol brilla y el aire huele a heno
Pescando, pescando, pescando
Pescar es tan hermoso
Tío Dorus tocaba como presidente un grito de mártir
En una trompeta infantil de un bazar
Estaba en los estatutos, era la señal general
De que la competencia debía comenzar con un clarín
Largo Toon aún tenía una tetera para su uso privado
Y allí estaba, lamiéndola en tiempo
Que las margaritas se marchitaron, tocadas por su aliento
Y un pececillo en su red se retorcía
Pero líricamente sonaba a lo largo de zanjas y charcas
Su bajo de jenever de grano completo
Estribillo
Nelis el Tuerto tenía su masa, preparada con una receta secreta
En su mejilla para que nadie pudiera tocarla
Cada vez que quería poner un trozo de masa en su anzuelo
Esa bola de masa se sacaba de la caja fuerte
En medio de la competencia, se tragó esa bola de cebo
Pero embriagado por varios licores antiguos
Estaba furioso afirmando: Que le habían robado de su mejilla
Mientras había carteristas en la compañía
Y pronto yacían entre el lodo
Seis personas pesadamente inconscientes
Estribillo
En medio de la masacre, la voz de Tío Hein sonó
'¿Así es como debe ser, hombres, incubadores, reunidos aquí?
Pongan de su parte, ¿no estamos aquí para ver y sentir nada?
Del milagro de la naturaleza que se acerca a nosotros
Susurrando se acerca a nosotros, me da escalofríos por la espalda
¡Oh! La belleza de la naturaleza conmueve mi alma así'
Cada uno miró lo que quería decir y el ambiente se volvió repentinamente suave
Porque era una campesina de cien kilos
Entonces la alegría volvió a ser su parte
Tarareaban sentimentalmente
Estribillo