Impromptu
Op een laaiende hittedag lag er in 't woud
Een jeugdige dichter te droomen
Terwijl op een afstand van 'n meter of drie
Een dame uit de stad was gekomen
Vlakbij was een tuinrestaurant met terras
Daar had j'een verrukkelijke kijkje
Op het statige boomen gegroep
En er zat, dat spreekt haast vanzelf niet?, een strijkje
De jonge minestreel snoof de geurige lucht
Hij keek naar de bijen een tijdje
Toen greep hij zijn pen en begon aan een vers
De juffrouw, die pelde een eitje
Hij schreef van 't mysterie der vogelenzang
Van 't zonnegestoei door het lommer
Toen vroeg hem de juffrouw: "Zit u hier al lang?"
En beet in een grote komkommer
"Ik zit hier een uurtje", zei zacht de peëet
Wat schichtig van 't plotse gebeuren
"Dan hebt u", hernam zij, "vast liefdesverdriet
Wees wijsch mensch, je moet niet zoo treuren
Blief u een augurk, kom, geneer je maar niet
Of hindert het, als ik zit te praten?"
De dichter: "Wel neen, mevrouw"
't Strijkje speelt zacht 'Zigeunerweis' van Sarasate
"U mot beter eten, U ziet veel te bleek
Bouillon 's morgens met een beschuitje
Dan melk, een paar liter, met 'n scheutje cognac
Een biefstuk, een pond, met een uitje
Maar soep is de hoofdzaak, dat staat in de maag
Met balletjes en vermicelli"
De jongeling zucht even
En de muziek speelt kwijnens 'Serenade de Toselli'
"Mijn man is portier in het Doelenhotel
Hard werk, maar het is een best baantje
Hij haalt wel zijn honderd gulden per week"
De dichter tuurt strak door een laantje
"Kan ik U soms diene, wat sla ik weer door
U mot op mijn klets maar niet letten
Vertel eens in wat voor artikel U doet"
De dichter zegt zacht: "In sonnetten"
En droomend bekijkt hij de broodjes met ham
Als waren het vreemde visioenen
Het kippetje lijkt hem een statige pauw
De eieren lijken pioenen
Hij ziet de portier met een band om zijn pet
Zijn vrouw die bedaard zit te eten...
En 't valt hem plots in, bij Mozart's Menuet
"Ik heb vandaag nog niet ontbeten"
De zon straalt alomme in feestenden glans
De vlinderkens dansen een vroolijke dans
't Is 1 symfonie van verrukking en kleur
De dennen verspreiden een zoetigen geur
De dichter staat op en begeeft zich op 't pad
Twee zilveren tranen bevlekken zijn blad
De stadsjuffrouw peutert bedaard in haar kies
Het strijkje speelt zacht: 'Meditation de Thais'
Improvisación
En un día de calor abrasador en el bosque
Un joven poeta estaba soñando
Mientras a unos tres metros de distancia
Una dama de la ciudad había llegado
Cerca había un restaurante de jardín con terraza
Donde tenías una vista encantadora
De los majestuosos árboles agrupados
Y, por supuesto, ¿no había un cuarteto de cuerdas?
El joven trovador inhaló el fragante aire
Observó a las abejas por un rato
Luego tomó su pluma y comenzó un verso
La señorita, pelaba un huevo
Él escribía sobre el misterio del canto de los pájaros
Del juego del sol entre las sombras
Entonces la señorita le preguntó: "¿Hace mucho que estás aquí?"
Y mordió un gran pepino
"Llevo aquí una hora", dijo suavemente el poeta
Un poco nervioso por el repentino encuentro
"Entonces seguramente", continuó ella, "tienes pena de amor
Sé sabio, no debes estar tan triste
¿Quieres un pepinillo? Vamos, no te cortes
¿O te molesta si hablo mientras como?"
El poeta: "Por supuesto que no, señora"
El cuarteto toca suavemente 'Zigeunerweisen' de Sarasate
"Debes comer mejor, te veo muy pálido
Caldo por la mañana con una galleta
Luego leche, un par de litros, con un chorrito de coñac
Un filete, una libra, con una cebolla
Pero la sopa es lo principal, eso llena el estómago
Con albóndigas y fideos"
El joven suspira un momento
Y la música toca melancólicamente 'Serenata de Toselli'
"Mi esposo es portero en el Hotel Doelen
Trabajo duro, pero es un buen trabajo
Él gana sus cien florines por semana"
El poeta mira fijamente por un sendero
"¿Puedo servirte de algo, me estoy pasando de la raya?
No prestes atención a mis tonterías
Cuéntame en qué trabajas"
El poeta dice suavemente: "En sonetos"
Y soñando mira los bocadillos de jamón
Como si fueran extrañas visiones
El pollo le parece un pavo majestuoso
Los huevos parecen peonías
Ve al portero con una banda en su gorra
Su esposa que come tranquilamente...
Y de repente recuerda, con el Minueto de Mozart
"Hoy aún no he desayunado"
El sol brilla radiante en todo su esplendor
Las mariposas bailan una danza alegre
Es una sinfonía de deleite y color
Los pinos esparcen un dulce aroma
El poeta se levanta y se dirige al sendero
Dos lágrimas plateadas manchan su hoja
La dama de la ciudad se hurga tranquilamente en el diente
El cuarteto toca suavemente 'Meditación de Thaïs'