395px

Ketelbinkie

Louis Davids

Ketelbinkie

Toen wij van Rotterdam vertrokken
Met de Edam, een oude schuit
Met kakkerlakken in 't midscheeps
En rattenesten in het vooruit
Toen hadden wij een kleine jongen
Als ketelbinkie bij ons aan boord
Die voor de eerste keer naar zee ging
En nooit van haaien had gehoord
Die van zijn moeder aan de kade
Wat schuchter lachend afscheid nam
Omdat hij haar niet durfde zoenen
Die straatjongen uit Rotterdam

Hij werd gescholden door de stoker
Omdat hij al op de eerste dag
Toen we net de pier uit waren
Al zeeziek in de foc'sle lag
En met jenever en citroenen
Werd hij weer op de been gebracht
Want zieke zeelui zijn nadelig
En brengen schade aan de vracht
Als ie dan sjouwend met zijn ketels
Uit de kombuis naar voren kwam
Dan was het net een brokje wanhoop
Die straatjongen uit Rotterdam

En als ie 's avonds in z'n kooi lag
En moe van 't sjouwen eind'lijk sliep
Dan schold de man die wacht te kooi had
Omdat ie om zijn moeder riep
Toen is ie op een mooie morgen
't Was in de Stille Oceaan
Terwijl ze brulden om hun koffie
Niet van zijn kooi goed opgestaan
En toen de stuurman met kinine
En wonderolie bij hem kwam
Vroeg hij een voorschot op zijn gage
Voor 't ouwe mens uit Rotterdam

In zieldoek en op rooster baren
Werd hij die dag op 't luik gezet
De kapitein lichtte zijn petje
En sprak met grocstem een gebed
En met een één, twee, drie in Godsnaam
Ging 't ketelbinkie overboord
Die 't ouwetje niet dorst te zoenen
Omdat dat niet bij zeelui hoort
De man een extra mokkie schoot an
En 't ouwe mens een telegram
Dat was het einde van een zeeman
Die straatjongen uit Rotterdam

Ketelbinkie

Quand nous avons quitté Rotterdam
Avec l'Edam, un vieux bateau
Avec des cafards au milieu
Et des nids de rats à l'avant
Nous avions un petit gars
Comme ketelbinkie à bord
Qui allait pour la première fois en mer
Et n'avait jamais entendu parler des requins
Qui, de sa mère sur le quai
Prend un au revoir timide en riant
Parce qu'il n'osait pas l'embrasser
Ce gamin des rues de Rotterdam

Il s'est fait engueuler par le chauffeur
Parce qu'il était déjà, dès le premier jour
À peine sortis du port
Déjà malade en bas dans la cabine
Et avec du genièvre et des citrons
On l'a remis sur pied
Parce que les marins malades, c'est pas bon
Et ça fait perdre de l'argent
Quand il sortait en traînant ses casseroles
De la cuisine vers l'avant
C'était comme un morceau de désespoir
Ce gamin des rues de Rotterdam

Et quand le soir il était dans son lit
Et fatigué de trimer enfin dormait
Le gars qui surveillait la cabine
L'engueulait parce qu'il appelait sa mère
Puis un beau matin
C'était dans l'océan Pacifique
Alors qu'ils hurlaient pour leur café
Il ne s'était pas bien levé de son lit
Et quand le timonier est venu
Avec de la quinine et de l'huile miracle
Il a demandé une avance sur son salaire
Pour la vieille dame de Rotterdam

Dans un drap et sur une grille
Il a été mis ce jour-là dans le trou
Le capitaine a soulevé son chapeau
Et a dit une prière d'une voix forte
Et avec un, deux, trois au nom de Dieu
Le ketelbinkie est tombé à l'eau
Celui qui n'osait pas embrasser la vieille
Parce que ça ne se fait pas chez les marins
Le gars a tiré un coup de feu supplémentaire
Et la vieille a reçu un télégramme
C'était la fin d'un marin
Ce gamin des rues de Rotterdam