Restanten
Ik mag weleens graag in een warenhuis dwalen
Zo'n uitverkoop is interessant
De prachtigste dingen gaan weg voor een koopje
Want plots zijn ze niet meer courant
De aardigste hoedjes, charmante japonnen
Waar vrouwen heur nachtrust voor geven
De mode verandert en waardeloos zijn ze
Sic transit de glorie van het leven
Het is uitverkoop in het warenhuis
Restanten, restanten
Het mooiste smijt men op een hoop
Wie het neemt, die heeft het spotgoedkoop
Waar blijven nou de klanten?
Restanten
Eens was er een deugdzame vrouw in de mode
Die hield van haar man, en haar huis
Die wist nog een moeder te zijn voor haar kinderen
En gaf hun een veilig tehuis
Maar nu prefereert men de cocktail-garconnes
Die vloeken als kerels en roken
En minachtend neerzien op vrouwen, wier handen
Nog rood zijn van werken en koken
De wereld is een warenhuis
Restanten, restanten
De laatste serieuze vrouw
De laatste moeder goed en trouw
Vindt amper een paar klanten
Restanten
Eens was er een tijd dat de kunst ons een weg was
Naar alles wat mooi was, en goed
De tijd dat Orelio ons kon ontroeren
En Bouwmeesters kunstenaarsbloed
Nu vindt men de Sweethearts met tandborstelknevels
De kwijnende juffrouwtjes beter
De hypermoderne confectieartiesten
De kunst van een dollar de meter
De wereld is een warenhuis
Restanten, restanten
Griet Garbo krijgt een half miljoen
De ware kunst slaapt in het plantsoen
Tussen de bajesklanten
Restanten
Wij voelen ons superieure verschijnsels
Volmaakt bijna, in onze waan
Maar al wat wij doen, hebben oeroude volkeren
Voor eeuwen al beter gedaan
Straks komt de planeet met een andere in botsing
En vliegt er uiteen, tot atomen
En wij zijn verdwenen, maar in het universum
Zal daar wel geen drama van komen
Het is uitverkoop in het warenhuis
Restanten, restanten
Wij horen bij de laatste hoop
's Levens laatste uitverkoop
Wat zijn wij? Wij pedanten?
Restanten
Sobras
Me gusta pasear por un almacén
Una liquidación es interesante
Las cosas más hermosas se van a precio de ganga
Porque de repente ya no están de moda
Los sombreros más bonitos, los vestidos encantadores
Por los que las mujeres sacrifican su descanso
La moda cambia y se vuelven inútiles
Así pasa la gloria de la vida
Es una liquidación en el almacén
Sobras, sobras
Lo mejor se amontona
Quien lo tome, lo consigue muy barato
¿Dónde están los clientes?
Sobras
Hubo una vez una mujer virtuosa en la moda
Que amaba a su esposo y su hogar
Que aún sabía ser madre para sus hijos
Y les daba un hogar seguro
Pero ahora se prefiere a las chicas de cóctel
Que maldicen como hombres y fuman
Y miran con desprecio a las mujeres cuyas manos
Aún están rojas de trabajar y cocinar
El mundo es un almacén
Sobras, sobras
La última mujer seria
La última madre buena y fiel
Apenas encuentra unos pocos clientes
Sobras
Hubo una época en la que el arte era nuestro camino
Hacia todo lo bello y bueno
El tiempo en que Orelio nos podía conmover
Y los Maestros Constructores tenían sangre de artistas
Ahora se prefieren a las dulces con rulos en el cabello
A las damiselas desvanecidas
A los artistas de la confección hipermodernos
El arte por un dólar el metro
El mundo es un almacén
Sobras, sobras
Greta Garbo recibe medio millón
El verdadero arte duerme en el parque
Entre los reclusos
Sobras
Nos sentimos seres superiores
Casi perfectos, en nuestra ilusión
Pero todo lo que hacemos, antiguos pueblos
Lo hicieron mejor hace siglos
Pronto el planeta chocará con otro
Y se desintegrará en átomos
Y nosotros desapareceremos, pero en el universo
No habrá drama por eso
Es una liquidación en el almacén
Sobras, sobras
Pertenecemos a la última esperanza
La última liquidación de la vida
¿Qué somos? ¿Nosotros, pedantes?
Sobras