Het Winkeltje
Ik herinner mij een winkel in een Amsterdamse straat
Waar de hele etalage vol met handwerk spullen staat
En een lieve oude dame heel fragiel en heel precieus
Maakt uit al haar kleine laatjes telkens weer de juiste keus
Zulke winkels zijn er haast niet meer
Met die echte ouderwetse sfeer
Want het geurde naar lavendel tussen zij- en oude kant
Duizend knoopjes en wel honderd kleuren band
Na een jaar of wat kwam ik daar heel toevallig weer voorbij
En ik dacht ik mis een knoopje aan die blauwe jas van mij
Dus ik ging meteen naar binnen waar het dametje weer stond
En ik was niet eens verbaasd dat zij precies zo'n knoopje vond
Zulke winkels zijn er haast niet meer
Met die echte ouderwetse sfeer
Want het geurde naar lavendel tussen zij- en oude kant
Duizend knoopjes en wel honderd kleuren band
Kort geleden kwam ik weer eens door die Amsterdamse straat
En ik dacht kom ik ga kijken of die winkel nog bestaat
Maar de hele etalage was ontluisterd, kaal en leeg
Slechts van binnen op de ruiten hier en daar een witte veeg
En ik proefde daarom des te meer
Weer die echte ouderwetse sfeer
Toen het geurde naar lavendel tussen zij- en oude kant
Duizend knoopjes en wel honderd kleuren band
Vlak daar naast was een cafeetje met de ingang aan de gracht
En ik vroeg is die mevrouw soms naar een rusthuis toe gebracht
Maar men zei die wordt begraven morgenochtend in Oostzaan
En daar ben ik toen heel stilletjes alleen naar toe gegaan
Er was niemand aan de groeve die iets zei
Alleen de dienaar keek wat aarzelend naar mij
Maar de kist lag vol lavendel uitgestrooid met gulle hand
En natuurlijk meer dan honderd kleuren band
La Tiendita
Recuerdo una tienda en una calle de Ámsterdam
Donde la vitrina estaba llena de cosas hechas a mano
Y una dulce anciana muy frágil y muy precisa
Escoge siempre la opción correcta de entre todos sus pequeños cajones
Casi no existen más tiendas como esa
Con esa auténtica atmósfera antigua
Porque olía a lavanda entre seda y encaje antiguo
Mil botones y cintas de cien colores
Después de un tiempo pasé por ahí de nuevo por casualidad
Y pensé que me faltaba un botón en mi chaqueta azul
Así que entré de inmediato donde la damita seguía allí
Y ni siquiera me sorprendió que ella encontrara exactamente ese botón
Casi no existen más tiendas como esa
Con esa auténtica atmósfera antigua
Porque olía a lavanda entre seda y encaje antiguo
Mil botones y cintas de cien colores
Hace poco pasé de nuevo por esa calle de Ámsterdam
Y pensé en ir a ver si la tienda aún existía
Pero la vitrina estaba despojada, vacía y desnuda
Solo desde adentro en los cristales aquí y allá una mancha blanca
Y por eso saboreé aún más
Esa auténtica atmósfera antigua
Cuando olía a lavanda entre seda y encaje antiguo
Mil botones y cintas de cien colores
Justo al lado había un pequeño café con la entrada frente al canal
Y pregunté si acaso la señora había sido llevada a un asilo
Pero me dijeron que sería enterrada mañana por la mañana en Oostzaan
Y fui allí en silencio y solo
No había nadie en la tumba que dijera algo
Solo el sepulturero me miró con vacilación
Pero el ataúd estaba lleno de lavanda esparcida generosamente
Y, por supuesto, más de cien colores de cinta