O Meu País
O meu país/ é verde e neboento
É saudoso e antergo,/ é unha terra e un chan.
O meu país/ labrego e mariñeiro
É un recuncho sin tempo/ que durme nugallán.
Q quece na lareira,/ alo na carballeira
Bota a rir.
E unha folla no vento/ alento e desalento,
O meu país.
O meu país/ tecendo a sua historia,
Muiñeira e corredoira / agocha a sua verdá
O meu país/ sauda ao mar aberto
Escoita o barlovento/ e ponse a camiñar
Cara metas sin nome/ van ringleiras de homes
E sin fin.
Tristes eidos de algures,/ vieiros para ningures,
O meu pais.
O meu país/ nas noites de invernía
Dibuxa a súa agonía/ nun vello en un rapaz.
O meu país/ de lenda e maruxias
Agarda novos días/ marchando de vagar.
Polas corgas i herdanzas
Nasce e morre unha espranza/ no porvir.
E unha folla no vento/ alento e desalento
O meu país.
Mijn Land
Mijn land/ is groen en mistig
Het is vol herinneringen,/ het is een plek en een grond.
Mijn land/ boer en zeeman
Is een hoekje zonder tijd/ dat slaapt in de nevel.
Wat warmt bij de haard,/ schuilt in het loofbos
Lacht hardop.
En een blad in de wind/ adem en ontmoediging,
Mijn land.
Mijn land/ weeft zijn verhaal,
Dans en pad/ verbergt zijn waarheid.
Mijn land/ groet de open zee
Luistert naar de wind/ en begint te lopen.
Naar doelen zonder naam/ gaan rijen van mannen
En eindeloos.
Treurige velden van ergens,/ paden naar nergens,
Mijn land.
Mijn land/ in de winternachten
Tekent zijn agonies/ in een oude man en een jongen.
Mijn land/ van legendes en wonderen
Wacht op nieuwe dagen/ langzaam voortbewegend.
Door de erfenissen en nalatenschappen
Geboren en sterft een hoop/ voor de toekomst.
En een blad in de wind/ adem en ontmoediging
Mijn land.
Escrita por: Miro Casabella